Diyabetik retinopatili hastalarda intravitreal enjeksiyonun etkisinin ön segment optik koherens tomografi ile değerlendirilmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Trakya Üniversitesi, TIP FAKÜLTESİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2021
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ABDULKADİR CAN ÇINAR
Danışman: HANDE GÜÇLÜ
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Diabetes mellitus tüm dünyada en sık rastlanan endokrin hastalıktır. Değişik toplumlarda görülme sıklığının %1-2 olduğundan bahsedilmektedir. Diyabetik hastalarda yapılan araştırmalarda, korneada değişiklikler, katarakt, sklerada değişiklikler, retinal kapiller iskemik değişiklikler, makula ödemi ve iskemisi, optik nöropati, vitreus hemorajisi, traksiyonel retina dekolmanına kadar değişebilen birçok patoloji görülmüştür. Çalışmamızın amacı ana bilim dalımıza başvuran farklı seviyelerde tanı ve tedavi almış diyabetli hastalardaki korneal, limbal, skleral değişiklikleri hem birbirleriyle hem de kontrol grubu ile kıyaslayarak ön segment optik koherens tomografi yardımıyla değerlendirmektir. Trakya üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı'nda Ocak 2020-Ocak 2021 arasında DR tanısıyla takip ve tedavi edilen hastaların dosya kayıtları retrospektif olarak incelenmiştir. Hastalara diyabetik retinopati tanısı ve optik koherens tomografi fundus floresein anjiografi ile konulmuştur. Göz tutulumu olmayan diyabetli 20 hastanın 20 gözü, diyabetik makuler ödemi olmayan non-proliferatif diyabetik retinopatili 25 hastanın 25 gözü, non-proliferatif diyabetik retinopatisi olan, diyabetik makuler ödem izlenen ve intravitreal enjeksiyon öyküsü olmayan 29 hastanın 29 gözü, non-proliferatif diyabetik retinopatisi olan, diyabetik makuler ödemi nedeniyle 3 doz intravitreal bevacizumab uygulanan 21 hastanın 21 gözü, non-proliferatif diyabetik retinopatisi olan, diyabetik makuler ödemi nedeniyle 3 doz intravitreal bevacizumab uygulanan ve sonrasında intravitreal deksametazon implant uygulanan 20 hastanın 20 gözü, hiçbir sistemik ve oküler hastalığı olmayan 20 hastanın 20 gözünün kayıtları geriye dönük olarak incelenmiştir. Hastalarımızın her birine Snellen eşeli ile en iyi düzeltilmiş görme keskinliği alınmış, biyomikroskopik muayenesinde gözyaşı krılma zamanı bakılmış, Schirmer testi uygulanmış ve oküler yüzey hastalık indeksi anketi yapılmıştır. Daha sonra hastalarımıza önce optik koherens tomografi çekimi eğitimli teknisyen tarafından uygulanmıştır. Yine aynı teknisyen ile ön segment optik koherens tomografi ölçümleri 4 kadrandan sklera, temporal limbal epitel ve santral kornea ölçümleri alınarak kaydedilmiştir. Bu ölçümler arasında otomatik olmayan ölçümler aynı hekim tarafından manuel olarak 3 tekrarlı ölçülmüş ve ortalamaları kayıt altına alınmıştır. Çalışmamızda diyabetli hastalarla kontrol grubu karşılaştırıldığında Schirmer testi, gözyaşı kırılma zamanı ve oküler yüzey hastalık indeksi skorunda anlmalı fark mevcuttur. İntravitreal enjeksiyon yapılan hastalarda enjeksiyon yapılan kadranlarda hem diğer gruplara göre hem de diğer üç kadranın ortalamasında göre anlamlı olarak incelme görülmüştür. Ayrıca diyabeti olan tek bir grupta epiretinal membran ve seröz makula dekolmanı olan hastalarda klinik muayene bulgularının istatistiksel olarak anlamlı olarak daha kötü olduğu bulunmuştur. Bu sonuçlar diyabetli hastalarda ön segment bulgularında sağlıklı hasta grubuna göre kuru göz benzeri semptomlarda istatistiksel olarak anlamlı artış olduğunu göstermiştir. Ayrıca intravitreal enjeksiyon yapılan kadranda skleral incelme saptanmıştır. Tek bir diyabetik grupta da olsa retinal inflamatuar belirteçlerin ön segment değişikliğiyle birliktelik gösterebileceğini saptadık. Sonuç olarak intravitreal enjeksiyon yapılırken kadran değiştirmek faydalı olabilir. Diyabetik hastalarda ön segment patolojileri açısından dikkatli olmak gereklidir.