Yoğun bakımlarda kronik obstrüktif akciğer hastalığı olan hastaların üst ekstremite kaslarına fonksiyonel elektriksel stimulasyon uygulamasının solunum fonksiyonlarına ve yaşam kalitesine etkisi


Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Trakya Üniversitesi, TIP FAKÜLTESİ, FİZİKSEL TIP VE REHABİLİTASYON ANABİLİM DALI, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2010

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: DİLEK KURTOĞLU KOÇAN

Danışman: NURETTİN TAŞTEKİN

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Kronik obstrüktif akciğer hastalığı, dünyadaki önemli sağlık sorunlarından biridir ve prevalans, morbidite, mortalite ve maliyetinin yüksek olması nedeniyle giderek önemi artmaktadır. Hastanın kondüsyonuna uygun olarak yapılan pulmoner rehabilitasyonun, kronik obstrüktif akciğer hastalığı olan hastalardaki yararları hakkındaki kanıtlar giderek artmaktadır.Çalışmamıza, yoğun bakıma alınmış kronik obstrüktif akciğer hastalığı olan 30 hasta alındı. Çalışmaya alınan hastaların yaş ortalaması 67.93'tü. Hastalar rastgele 15'er kişilik iki gruba ayrılıp, her iki gruba 4 haftalık desteksiz üst ekstremite egzersiz programı ve yalnızca bir gruptaki hastaların yardımcı solunum kaslarına 10 günlük nöromusküler elektriksel stimulasyon tedavisi verildi. Hastaların kalp hızı, solunum hızı, kan gazı analizleri, Saint George solunum anketi, kısa form-36 yaşam kalitesi anketi parametreleri ve fonksiyonel bağımsızlık ölçümü değerlendirmeleri 1, 8, 15 ve 30. günlerde tekrarlandı.Hastaların kalp hızı ve solunum hızlarında ve fonksiyonel bağımsızlık ölçümlerindeki iyileşmeler, elektriksel stimulasyon ve egzersiz uygulanan grupta istatistiksel anlamlı olarak fazlaydı. Hastaların kan gazı analiz parametrelerinden arter oksijen basıncı ve saturasyonu, hidrojen katyonunun gücü, bikarbonat; Saint George solunum anketinin aktivite, etki, toplam gibi alt başlıklarının skorlarında, fiziksel fonsiyon, fiziksel rol, vücut ağrı, sosyal fonksiyon alt başlık skorlarında üst ekstremite egzersiz ve nöromusküler elektriksel stimülasyon tedavisinin birlikteliğinin, tek başına üst ekstremite uygulamasına göre daha fazla iyileşmeye neden olduğu ama bu iyileşme açısından iki grup arasındaki farkın istatistiksel olarak anlamsız olduğu bulundu.Sonuç olarak yoğun bakım ihtiyacı olan kronik obstrüktif akciğer hastalığı olan hastaların yardımcı solunum kaslarına; nöromusküler elektriksel stimülasyon ve üst ekstremitelere egzersiz programı uygulanmasının tek başına egzersiz programı uygulanmasına göre daha çok kazanıma neden olduğu ortaya kondu. Bu da güçlendirme tedavisi ile endurans egzersiz birlikteliğinin hastalar açısından daha faydalı olacağı düşüncemizi desteklemektedir.Anahtar Kelimeler: Kronik obstrüktif akciğer hastalığı, nöromusküler elektriksel stimülasyon, egzersiz.