BCR-ABL NEGATİF MİYELOPROLİFERATİF NEOPLAZİLERDE FİBROZİSİN MİKROÇEVRE VE EK MUTASYONLAR İLE İLİŞKİSİ
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Trakya Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Cerrahi Tıp Bilimleri, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2025
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: BİLGE AVCI
Danışman: Fulya Öz Puyan
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Miyeloproliferatif neoplaziler miyeloid seri hücrelerinde proliferasyon izlenen klonal kök hücre hastalığıdır. Tanıda temel olan kemik iliği biyopsisi olmakla birlikte mutasyonların varlığı tanıyı destekler. Miyeloproliferatif Neoplazide görülen mutasyonlar çoğunlukla tanımlanmış olmasına rağmen kemik iliği fibrozisinin hücresel hedefleri hala belirsizliğini korumaktadır. Çalışmamızda Esansiyel Trombositemi, Polistemia Vera, Primer miyelofibrozis tanılı 44 vakada yaş, cinsiyet, kemik iliği mikroçevresi, megakaryosit morfolojisi, fibrozis derecesi, mutasyon varlığı ve prognostik verileri karşılaştırılmıştır. Mikroçevre Gliom İlişkii Onkogen 1, Trombosit Faktörü 4, Stromal Hücre Kaynaklı Faktör 1 antikorlarıyla immünohistokimyasal boyama ile değerlendirilmiştir. Çalışma sonuçlarına göre mikroçevre değerlendirmesinde megakaryositlerde bulut benzeri nükleus varlığıyla derece 2 fibrozis ve Gliom İlişkili Onkogen 1 boyanma varlığı arasında anlamlı ilişki saptanmıştır. Mikroçevrenin immünohistokimyasal değerlendirmesinde ise Gliom İlişkili Onkogen 1 boyanma yüzdesi ile fibrozis derecesi arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki bulunmuştur. Gliom İlişkili Onkogen 1 boyanma varlığı ile yüksek blast yüzdesi ve Janus Kinaz 2 mutasyon varlığı arasında anlamlı ilişki görülmüştür. Trombosit Faktörü 4 boyanması ile fibrozis derecesi ve Kalretikülin, Tet Metilsitozin Dioksijenaz 2, U2 Small Nuclear Auxiliary Factor 1 ve Enhancer of Zeste Homolog 2 mutasyon varlığı arasında anlamlı ilişki saptanmıştır. Ek mutasyon varlığına bakıldığında özellikle Enhancer of Zeste Homolog 2 ve Additional Sex Combs Like 1 gen mutasyonu ile mortalite arasında istatistiksel anlamlı ilişki mevcuttur. Tümör Protein p53 ek mutasyon varlığı blast yüzdesi ile ilişkili bulunmuştur. Sonuç olarak çalışmamızda kemik iliği fibrozisinin altında yatan mekanizmaları açıklamak, moleküler hedefleri belirlemek ve yeni terapötik geliştirilmesine katkı sağlamak amaçlanmıştır. Miyelofibroz tedavisinde yüksek mortalite ile riskli bir prosedür olan kemik iliği naklinin yanında fibrozisin tedavisinde Gliom İlişkili Onkogen 1 antagonistlerinin de faydalı olabileceği düşünülmektedir.