İdiyopatik ani işitme kayıplarında vestibüler uyarılmış miyojenik potansiyellerin değerlendirilmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Trakya Üniversitesi, TIP FAKÜLTESİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2014
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ZÜLKAR ASLAN
Danışman: RECEP YAĞIZ
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Bu çalışmada idiopatik ani işitme kayıplı hastalarda vestibüler sistemin olası etkilenmesinin vestibüler uyarılmış miyojenik potansiyeller testi ile analiz edilerek işitme kaybının son durumu ve prognoz üzerindeki etkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Çalışmamız, idiyopatik ani işitme kaybı tanısı almış 19-65 yaş arası 27 olgu (27 hasta ve 27 sağlam kulak) içermektedir ve otolojik şikayeti olmayan kontrol grubu19-52 yaş arası 30 olgudan (60 kulak) oluşmaktadır. Olguların sırası ile kulak burun boğaz muayenesi ve denge muayenesi yapıldı. Muayene sonrası olgulara pür ton odiometri, timpanometri ve vestibüler uyarılmış miyojenik potansiyeller testi uygulandı. Hasta kulaklar Siegel düzelme kriterine göre tam düzelen, parsiyel ya da hafif düzelen ve düzelmeyen olgular olarak 3 gruba ayrıldı. Çalışma grubunda hasta kulakların işitme seviyesinin son durumu ile tam düzelen olguların, parsiyel ya da hafif düzelen olguların ve düzelmeyen olguların vestibüler uyarılmış miyojenik potansiyel bulgularıyla karşılaştırıldı. Kontrol grubunu oluşturan olguları çalışmamız için normatif veri olarak kullandık. Hasta ile sağlam kulaklar arasında vestibüler uyarılmış miyojenik potensiyeller P1 latanslarında istatiksel olarak anlamlı fark vardı (p<0,05). Hasta kulaklar ile kontrol kulaklar arasında vestibüler uyarılmış miyojenik potensiyeller P1 latanslarında istatiksel olarak anlamlı fark vardı (p<0,05). Hasta kulaklar Siegel düzelme kriterine göre düzelme göstermeyen olguların tam düzelme ve parsiyel ya da hafif düzelme gösteren olgulara göre P1 latansında uzama amplitüdlerde azalma göstermiştir. Vestibüler uyarılmış miyojenik potensiyeller testi, idiyopatik ani işitme kaybı olan hastalarda pognoz süreci açısından erken tanıda prognozu belirlemede yardımcı olabileceğini düşündürmektedir.