Edirne kent nüfusunda yeme davranışı ve etkileyen faktörler
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Trakya Üniversitesi, TIP FAKÜLTESİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2015
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: GÜLHAN BOZOKLU
Danışman: HAMDİ NEZİH DAĞDEVİREN
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Araştırmamız Edirne il merkezi erişkin nüfusunda yeme davranışı ve etkileyen faktörler ile benlik saygısı, depresyon ve yeme davranışının birbirleriyle ilişkilerinin saptanması amacıyla yapıldı. Birinci basamak hekimlerinin obezite ve yeme davranışı bozukluklarını erken evrede tanımaları, hastalarının tıbbi bakımını sağlamaları ve kanıta dayalı tedavilerini yönetmelerine yönelik veri ve sonuçlara ulaşılması amaçlandı. Çalışmada veriler, araştırmacı tarafından hazırlanan bir anket kullanılarak toplandı. Ankette, katılımcıların sosyodemografik özelliklerini sorgulayan 10 soru bulunmaktaydı. Ek olarak olguların yeme davranışını değerlendiren 33 soruluk Hollanda Yeme Davranışı Anketi (DEBQ), benlik saygılarını değerlendiren Rosenberg Benlik Saygısı ölçeği ve depresyon durumunu değerlendiren Birinci Basamak için Beck Depresyon ölçeği ankete dahil edildi. Katılımcıların BKİ değerlendirildiğinde 721 kadın ve 750 erkek katılımcıdan oluşan evrenimizde %15,3'ü obez ve %34'ü fazla kilolu birey bulundu. 225 Obez katılımcının %53,3'ü kadın, % 46,7'i erkek; ve 500 fazla kilolu katılımcının %39,4'ü kadın, %60,6'ı erkek olarak saptandı. Erkeklere oranla kadın katılımcılarımızda kısıtlayıcı yeme, duygusal yeme ve dışsal yeme davranışının fazla olduğu saptandı. Katılımcıların BKİ'leri arttıkça dışsal yeme davranışında azalma, kısıtlayıcı yeme davranışında artış görüldü. Hem kadınlarda hem de erkeklerde, obez ve fazla kilolu olanlarda normal ve zayıf ağırlığa sahip olan kişilere göre kısıtlayıcı ve duygusal yeme davranışı daha yüksek bulundu. Zayıf ve normal ağırlığa sahip olanlarda obez ve fazla kilolu olanlara nazaran dışsal yeme davranışında artış saptandı. Katılımcıların BKİ arttıkça kısıtlayıcı yeme davranışında artış saptanırken; dışsal yeme de azalma mevcuttu. Katılımcıların depresyon ihtimalleri arttıkça kısıtlayıcı yemelerinde azalma saptanırken; hem duygusal hem de dışsal yeme de artış saptandı. Katılımcılarda benlik saygısı azaldıkça depresyon ve duygusal yeme davranışında artış, dışsal yeme davranışında azalma saptandı. Kısıtlayıcı yeme davranışı ile benlik saygısı arasında ise herhangi bir ilişki bulunamadı. Edirne ve diğer illerde doğan katılımcıların yeme davranışları karşılaştırıldığında Edirne doğumlu olan katılımcılarımızda duygusal ve dışsal yeme davranışının diğer illerde doğan katılımcılarımıza oranla daha az olduğu gözlendi. Yeme davranışını etkileyen birçok etken vardır ve bunların çoğu birbiriyle ilişkilidir. Bu etkenlerin ve birbirleriyle olan ilişkilerinin tanımlanması ile bozuk yeme davranışı, yeme bozuklukları ve obezitenin erken dönemde tanısı konulabilir; aynı zamanda, topluma yönelik eğitimler ve yeni tedavi yöntemlerinin belirlenmesinde yol gösterici olabilir. Anahtar kelimeler: Yeme davranışı, DEBQ, Birinci basamak