Polikliniğimize başvuran obstetrik brakiyal pleksus yaralanmalı çocuklarda omurga ve postür değerlendirmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Trakya Üniversitesi, TIP FAKÜLTESİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2021
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ÇAĞRI GÜLER
Danışman: FİLİZ TUNA
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Doğum esnasında oluşan bir periferik sinir sistemi bozukluğu olan obstetrik brakiyal pleksus paralizisinin etkilenen ekstremitede yarattığı kemik ve yumuşak doku deformiteleri bilinmekle birlikte vücut geneline olan etkileri üzerinde durulmamıştır. Araştırmanın amacı; obstetrik brakiyal pleksus paralizili olgularda etkilenen ekstremitenin motor ve fonksiyonel durumunun hastanın omurgasına ve postürüne etkisinin olup olmadığını araştırmaktır. Araştırmamıza unilateral obstetrik brakiyal pleksus yaralanması tanısı konan 2-18 yaş arası 25 hasta ile karşılaştırma yapılabilmesi amacıyla aynı yaş ve cinsiyetteki 25 sağlıklı çocuk dahil edildi. Hastalar Narakas sınıflandırma sistemi, aktif hareket skalası, Gilbert ve Raimondi omuz hareketleri, Gilbert dirsek hareketleri, Raimondi el fonksiyonları değerlendirme sistemlerine göre değerlendirildi. Hastalarda skolyometreyle omurga değerlendirilmesi yapıldı. Ekstremite uzunluklarının, skapulanın pozisyonunun saptanması amaçlı ölçümler yapıldı. Hastalar anterior ve lateral olarak tüm vücutları fotoğraflanarak New York Postür Skalasına göre puanlandırıldı. Olgu grubu içinde etkilenmiş üst ekstremite kol uzunluğu ve total uzunluğu etkilenmemiş taraftan anlamlı kısa saptanırken, önkol ve alt ekstremite uzunluğu arasında fark saptanmadı. Kontrol grubu ve olgu grubu arasında karşılaştırmada ise olguların sadece üst ekstremite kol uzunluğu daha kısa saptandı. Alt ekstremite uzunlukları ve skolyoz sıklığı açısından gruplar arasında fark yoktu. Bölgesel değerlendirmede frontal planda omuz, kalça, boyun, sagittal planda omuz, üst sırt, gövde, alt sırt ve toplam postür skorları olgu grubunda kontrol grubuna göre anlamlı olarak düşük saptandı. Olguların baş postürü ile etkilenmiş tarafın motor, omuz ve el fonksiyonları arasında anlamlı ilişki saptandı. Brakiyal pleksus hasar derecesi arttıkça alt sırt postüründe negatif yönde bir etkilenme olduğu ortaya kondu. Çalışmamızın sadece etkilenen vücut kısmına odaklanılmaması ve vücudun fonksiyonel açıdan bir bütün olarak ele alınarak değerlendirilmesi gerekliliğini vurguladığı kanısındayız.