F-18 FDG PET/BT Görüntüleme Bulgularının Kemik Travma Yaşı ile İlişkisi


Orun Ş. G., Korkmaz Kara Ü., Soyluoğlu F. S., Durmuş Altun G.

33. Ulusal Nükleer Tıp Kongresi-UNTK 2021, Ankara, Türkiye, 28 - 29 Mayıs 2021, cilt.7, ss.45, (Tam Metin Bildiri)

  • Yayın Türü: Bildiri / Tam Metin Bildiri
  • Cilt numarası: 7
  • Basıldığı Şehir: Ankara
  • Basıldığı Ülke: Türkiye
  • Sayfa Sayıları: ss.45
  • Trakya Üniversitesi Adresli: Evet

Özet

 Amaç: Nükleer tıpta ağırlıklı olarak onkolojik görüntülemede kullanılan ve enfeksiyon görüntülemede de kullanımı yaygınlaşan florodeoksiglukoz (FDG), bir glukoz analoğudur. FDG alımı, hücresel glikoz metabolizmasını yansıtır. Artan FDG alımı, ilgili dokuda artmış metabolik aktivite veya enflamasyon nedeniyle glikoz tüketiminin arttığı bölgelerde meydana gelir. Osteoklastlar, kalsiyum tuzlarını çözmek için HCl pompalayarak kemik yapıyı bozar. Bu süreç yoğun enerji gerektirir ve temel enerji kaynağı glikozdur. F-18 FDG pozitron emisyon tomografi (PET)/bilgisayarlı tomografi (BT) görüntülemede travma sonrası fizyolojik iyileşme sürecinin enfeksiyonla benzerliği tanıda karışıklığa neden olmaktadır. Bu çalışmanın amacı, kemikte cerrahi travma veya protezi olan hastalarda fizyolojik alım ve enfeksiyon arasında ayrım yapmak üzere, fizyolojik iyileşme sürecine ait parametreleri ortaya koymak ve travma zamanı ile F-18 FDG PET/BT görüntüleme bulguları arasındaki ilişkiyi belirlemektir. Yöntem: Nükleer tıp anabilim dalına 2010-2020 tarihleri arasında F-18 FDG PET/BT görüntülemesi için başvuran tüm hastalar geriye yönelik taranarak, dahil etme kriterlerine uyan 176 hasta (ortalama yaş: 68±12 yıl; 92 E, 84 K) çalışmaya dahil edildi. Hastaların travma zamanı, travma tipi ve protez şekli, SUVmaks ve SUVmean değerleri ile zamana bağlı ilişkisi belirlendi. İlave olarak hastalar protez uygulaması ve cerrahi kemik travması esas alınarak alt grup analizleri yapıldı. Bulgular: Hastaların 43’ünde diz protezi (DP: grup 1), 84’ünde kalça protezi (KP: grup 2), 27’sinde sternotomi öyküsü (grup 3) ve 22’sinde diğer kemik alanlarında (vertebra, humerus, femur, omuz) (grup 4) protez mevcuttu. Kemik travma yaşı ortalama 80±84 ay (1-480) olarak hesaplandı. Travma bölgesinden saptanan ortalama SUVmaks değeri 4,05±2,45 (0,90-12,27; ±%95: 3,79-5,30) olarak hesaplandı. Çalışmada yer alan gurupların SUVmaks değerleri arasında farklılık mevcut olup, en düşük SUVmaks değerine grup 3’ün sahip olduğu görüldü (2,8±2,08, 1,2-9,1; ±%95: 2,00-3,65) (p=0,002). Travma yaşı ile SUVmaks ve SUVmean değerleri arasında ters doğrusal bir ilişki saptandı (SUVmaks için r: -0,24, p=0,009 ve SUVmean için r: -0,23, p=0,006). Kemiğe cerrahi işlem yapılma süresi 12 ay ve daha kısa olanlarda SUVmaks (4,9 vs 3,6) ve SUVmean (1,7 vs 1,1) değerleri belirgin olarak yüksek bulundu (p=0,01 ve p=0,001). Şekil 1’de travma yaşına bağlı olarak ortalama SUVmaks değişimi verilmiştir. Sonuç: Kemikte protez uygulaması ve osteotomi sonrası iyileşme sürecine bağlı olarak ilk yıl içinde metabolik aktivite kritik değer üzerinde seyretmektedir. Yaralanmanın zamanına ek olarak, hem bireyler içinde hem de bireyler arasındaki fizyolojik ve patofizyolojik süreçler yaralanmayı ve farklı iyileşme oranlarını etkilemektedir. F-18 FDG PET/BT görüntülemesi ile protez enfeksiyon görüntülemesi yapılan hastalarda bu akılda bulundurulmalıdır. Ayrıca kemik travma yaşının bilinmesi gereken klinik durumlarda travmayı takip eden ilk yıl için fikir sahibi olmak mümkün gibi görünmektedir. Anahtar Kelimeler: Protez, kemik, travma, FDG, PET/BT