Amaç: Hematolojik maligniteler gastrointestinal (GI) sistemi sıklıkla tutmaktadır. Bu tutulum birincil olarak GI lümenden kaynaklanabildiği gibi, ikincil olarak ekstra nodal ve ya ekstramedüller yayılım ile gerçekleşebilir. Hodgkin dışı lenfomaların GI lümende görülme sıklığı solid organ kanserlerine göre daha azdır. Bu neden ile tanı konulması nodal ve veya ekstra nodal tutulum yokluğunda zor olabilir. Yöntemler: Tüm B hücreli lenfoma hastalarını retrospektif olarak tarandı. Gastrointestinal sistem biyopsisi yapılmadan tanı konulan hastalar çalışma dışı bırakıldı. Bu hastalara ait demografik veriler hastane bilgi sistemi ve poliklinik dosyalarından elde edildi. Hastalara ait slaytlar patoloji arşivinden alınarak iki patolog tarafından ışık mikroskobu altında yeniden değerlendirildi. Bulgular: Elli beş hastaya endoskopik veya kolonoskopik biyopsilerle B hücreli lenfoma tanısı konuldu. Bu hastaların 40'ına Diffüz Büyük B Hücreli Lenfoma (DBBHL), 10'una Marjinal Zon Lenfoma (MZL), ikisine Mantle Hücreli Lenfoma (MHL), ikisine Burkitt Lenfoma (BL) ve bir hastaya da Lenfoplazmasitik Lenfoma (LPL) tanısı konuldu. Sonuç: Literatürle uyumlu olarak çalışmamızda gastrointestinal sistem tanısı alan hastalarda DBBHL sıklığının en yüksek olduğu görüldü. İkinci en sık görülen B hücreli lenfoma MALToma idi. MHL hastalarında literatüre göre Gİ tutulum saptanan hasta sayısı azdı. Bunun nedeni olarak hastaların Gİ tutulumu ile değil nodal tutuluma göre tanı konmuş olduğu düşünüldü.
Background/aim: Hematological malignancies frequently affect the gastrointestinal (GI) tract, either by secondary extranodal or extramedullary extension to the GI tract or as the primary process, developing in the GI tract. The prevalence of gastrointestinal non-Hodgkin’s lymphomas (gNHL) is smaller than other solid organ tumours of the GI tract. Therefore, in the absence of nodal or extranodal involvement in imaging methods, difficulties may be encountered in diagnosis. Materials and Methods: We retrospectively screened all B-cell lymphoma patients. Then, patients, who had been diagnosed without gastrointestinal system biopsy, were excluded from the study. Demographic data for these patients was obtained from the hospital information system and outpatient clinic files. Slides of these patients were obtained from pathology archive and re-evaluated under light microscope by two pathologists. All cases were diagnosed in line with revised World Health Organization (WHO) 2017 classification. Results: Fifty-five patients were diagnosed with B-cell lymphoma via endoscopic or colonoscopic biopsies. Forty of these patients were diagnosed with Diffuse Large B-Cell Lymphoma (DLBCL), ten with Marginal Zone Lymphoma (MZL), two with Mantle Cell Lymphoma (MCL), two with Burkitt Lymphoma (BL) and one patient with Lymphoplasmacytic Lymphoma (LPL). Conclusion: In line with the literature, in our study, the patients with GI tract diagnosis had the highest frequency of DLBCL. The second most common B-cell lymphoma was MALToma. Although the frequency of GI involvement is high in MCL, the number of patients, diagnosed with GI involvement was small. The reason for this was that the patients had been diagnosed on the basis of nodal involvement rather than GI biopsy.
