Torun Bakımı ve Yaşlılığa Uyum: 65 Yaş Üstü Bireyler Arasında Karşılaştırmalı Bir Çalışma

Creative Commons License

Meral D. K., Sarıkaya N. A.

Journal of Academic Research in Nursing, cilt.12, sa.2, ss.74-80, 2026 (TRDizin)

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı, torun bakma durumuna göre yaşlı bireylerin yaşlılığa uyum düzeylerini ve bu düzeylerin bazı değişkenlere göre incelenmesidir. Yöntem: Tanımlayıcı ve karşılaştırmalı tasarımda yürütülen bu kesitsel çalışmaya, 65 yaş ve üzeri 207 birey katılmıştır. Veriler, Yaşlılarda Uyum Güçlüğünü Değerlendirme Ölçeği (ASADE) ve sosyodemografik bilgi formu ile toplanmıştır. Analizler, SPSS 25.0 programı kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Torun bakımı ve ASADE puanları arasındaki farklar ki-kare ve bağımsız örneklem t-testi ile; demografik değişkenlere göre farklar t-testi ve ANOVA ile değerlendirilmiştir. Bulgular: Torun bakan bireylerin ASADE toplam puanı (7,67±6,86), torun bakmayan bireylere (15,63±11,58) göre anlamlı düzeyde daha düşüktür (p<0,001). ASADE alt boyutlarında da benzer şekilde anlamlı farklar bulunmuştur (p<0,001). Torun bakan bireylerde kadın, evli, lise mezunu, kronik hastalığı olmayan, eşiyle yaşayan ve düzenli arkadaş ilişkileri olanların yaşlılığa uyum düzeyleri daha yüksektir. Sonuç: Araştırma bulguları, torun bakımının yaşlı bireylerde psikososyal uyumu artırabileceğini ortaya koymaktadır. Bu durum, sosyal destek sistemlerinin güçlendirilmesi ve yaşlı bireylerin aktif toplumsal rollerle desteklenmesinin önemini vurgulamaktadır.
Objective: The purpose of this study is to examine the level of adaptation to old age among elderly individuals based on grandchild-rearing status and to analyze these levels in relation to specific variables. Methods: This cross-sectional, descriptive-comparative study included 207 older adults aged 65 and over. Data were collected using the Assessment Scale of Adaptation Difficulty for the Elderly (ASADE) and a sociodemographic information form. Data were analyzed using SPSS 25.0. Differences between grandchild care and ASADE scores were evaluated using chi-square tests and independent-samples t-tests; differences across demographic variables were evaluated using t-tests and ANOVA. Results: The ASADE total score of participants who cared for grandchildren (7.67±6.86) was significantly lower than that of those who did not (15.63±11.58) (p<0.001), indicating better adaptation to aging among caregivers. Significant differences were also found in all ASADE subscales (p<0.001). Among caregivers, being female, married, a high school graduate, without chronic illness, living with a spouse, and regularly socializing with friends were associated with better adaptation. Conclusion: The findings suggest that caregiving for grandchildren may enhance psychosocial adaptation among older adults. This highlights the importance of strengthening social support systems and promoting active social roles for aging individuals.