Amaç: Bu çalışmanın amacı, sağlıklı orta yaşlı yetişkinlerde maksimal aerobik kapasite ve solunum fonksiyon testlerinin seçici dikkat ve inhibitör yanıtı içeren bilişsel fonksiyonun bir belirleyicisi olup olmadığını araştırmaktır. Gereç ve Yöntemler: Otuz bir kadın ve 12 erkek olmak üzere toplam 43 katılımcı çalışmaya alındı. Katılımcılara ayrı günlerde maksimal aerobik kapasite (VO2max), bazı solunum fonksiyon testleri ve kognisyon testleri uygulanmıştır. Maksimal aerobik kapasite 1 Mil Dayanıklılık Koşu/Yürüyüş Testi ile belirlenmiş ve solunum fonksiyon testleri taşınabilir spirometre ile yapılmıştır. Deneklerin seçici dikkati d2 testi ile, inhibitör yanıtı ise bilgisayar tabanlı Go/No-Go testi ile ölçülmüştür. Bulgular: TM parametresinin TM Model 1: (F (4-38) =1.324, p=0.279); TM Model 2: (F(8-34) =1.752, p=0.122) ile tahmininde veya E1 parametresinin E1 Model 1: (F (4-38) =1.433, p=0.242); E1 Model 2: (F (8-34) =0.824, p=0.588) ile tahmininde anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Benzer şekilde, GCR ve NGRC inhibisyon parametrelerinin tahmininde sırasıyla GCR Model 1: (F(4-38) =0.389, p=0.815); GCR Model 2: (F (8-34) =0.333, p=0.947) ve NGRC Model 1: (F (4-38) =1.917, p=0.128); NGRC Model 2: (F (8-34) =2.042, p=0.071) ile anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. TM ile FEV1 arasında orta düzeyde pozitif korelasyon bulunmuştur (r=0.35; p<0.05). Sonuç: Bu sonuçlara dayanarak, ne VO2max testinin ne de solunum fonksiyonları testinin sonuçlarının sağlıklı orta yaşlı yetişkinlerin bilişsel fonksiyonlarının bir belirleyicisi olamayacağı sonucuna varılabilir. Bununla birlikte, FEV1 seçici dikkatin bir göstergesi olabilir. Maksimal aerobik kapasite ve solunum fonksiyon testleri ile bilişsel fonksiyonlar arasındaki ilişkiyi açıklayabilmek için daha geniş örneklemli ileri araştırmalara ihtiyaç vardır.
Aim: This study aimed to investigate if maximal aerobic capacity and pulmonary function tests can be a predictor of cognitive function including selective attention and inhibitory response in healthy middle-aged adults. Material and Methods: The study involved 43 people, comprising 31 females and 12 males. The research included evaluations of maximal aerobic capacity (VO2max), pulmonary function tests, and cognitive assessments. VO2max was assessed by the 1-mile Endurance Run/ Walk Test, and pulmonary function evaluations were conducted via a spirometer. Selective attention was measured via the d2 test, whilst inhibitory response was evaluated using a computer-based Go/No-Go test. Results: The TM parameter was not significantly predicted by TM Model 1 (F(4, 38) = 1.324, p = 0.279) or TM Model 2 (F(8, 34) = 1.752, p = 0.122). Similarly, E1 Model 1 did not show statistical significance in predicting the E1 parameter. Analysis of the inhibitory parameters GCR and NGRC also revealed no significant associations, as indicated by GCR Model 1 (F(4, 38) = 0.389, p = 0.815), GCR Model 2 (F(8, 34) = 0.333, p = 0.947), NGRC Model 1 (F(4, 38) = 1.917, p = 0.128), and NGRC Model 2 (F(8, 34) = 2.042, p = 0.071). However, a moderate positive correlation was observed between TM and FEV1 (r = 0.35, p < 0.05). Conclusion: It can be concluded from these results that the VO2max test and the outcomes of the pulmonary function tests are not reliable indicators of cognitive abilities in middle-aged, healthy persons. Nonetheless, FEV1 may function as a marker of selective attention. Additional research involving a larger sample size is needed to better understand the relationship between maximal aerobic capacity, pulmonary function tests, and cognitive performance
