Amaç: Bu çalışma, ilkokul çocuklarına verilen farklı eğitim yaklaşımlarının çocukların beslenme durumlarına etkisinin belirlenmesi amacı ile yapılmıştır. Yöntemler: Çalışma, bir ilkokulda okuyan tüm ikinci ve üçüncü sınıf öğrencileri ile gerçekleştirilmiştir. İlk olarak, dört sınıf öğretmeninden ikisine araştırmacı tarafından beslenme eğitimi verilmiştir. Biri 2. sınıf, biri de 3. sınıfla ilgilenen bu öğretmenler, dolaylı eğitim olarak, 2 ay boyunca kendi derslerinde konu ile ilgili sağlıklı beslenme eğitimi vermişlerdir. Aynı dönemde araştırmacı, diğer öğrencilere doğrudan beslenme eğitimi vermiştir. Eğitimlerden önce tüm öğrencilerden anket ve besin tüketim sıklığı formları alınmıştır. İki ay bekledikten sonra öğrencilere tekrar besin tüketim sıklığı formu uygulanmıştır. Bulgular: Eğitim sonunda, öğrencilerin toplam yağ ve doymuş yağdan alınan enerji yüzdesi azalırken, tekli doymamış yağ asitlerinden ve çoklu doymamış yağ asitlerinden gelen enerji yüzdeleri artmıştır (p<0,05). Toplam yağ ve doymuş yağ yüzdelerindeki azalma dolaylı eğitimde daha etkilidir (p<0,05). Doğrudan beslenme eğitiminin riboflavin, niasin ve B12 vitamini artışlarında daha etkili olduğu, dolaylı beslenme eğitimi ise tiamin, A, B6, E ve C vitaminlerinin artış oranlarında daha etkili olduğu bulunmuştur (p<0,05). Sonuç: Çocuklara verilen beslenme eğitimi, çocukların her iki durumda da beslenmeleri üzerinde olumlu bir etkiye sahiptir. Öğretmenlerin öğrenciler için rol model olması nedeniyle bu etkinin öğretmen eğitiminde ılımlı derecede daha çok olduğu düşünülmektedir.
Objective: The study was performed to assess the potential ofdifferent educational approaches given to primary school childrenon their nutritional status.Methods: The study was conducted with all second and third-gradestudents studying in an elementary school. First, 2 second and thirdgrade teachers were given nutrition education by the researcher.These teachers gave a healthy nutrition education to their classesfor 2 months as indirect education. During the same period, theresearcher gave direct nutrition education to other students. Beforeall education, a questionnaire and food consumption frequencyforms were tested on all students. After waiting for 2 months, thefood consumption frequency form applied to the students again.Results: While the percentage of students’ energy from total fatand saturated fat was decreased at the end of the education, thepercentages of energy from monounsaturated fatty acids andpolyunsaturated fatty acids were increased (p<0.05). The decrease inpercentages of total fat and saturated fat is more efficient in indirecteducation (p<0.05). Direct nutrition education was more effectivein increasing the intake of riboflavin, niacin and vitamin B12, whileindirect nutritional education was more effective in increasing theintake of thiamine, A, B6, E and C vitamins (p<0.05).Conclusion: Nutrition education given to children had a positiveeffect on their h nutritional status. This effect was moderately betterthrough indirect education, and we believe this is due to the factthat students considered their teachers as role models.
