Amaç: Çalışmanın amacı, multiple skleroz (MS) hastalarının değerlendirilmesinde Fonksiyonel Uzanma Testi’nin güvenirliğininve geçerliğinin incelenmesiydi.Yöntem: Çalışmaya 18-50 yaş arası, yürüyebilen, Genişletilmiş Özür Durum Ölçeği’ne (Expanded Disability Status Scale-GÖDÖ)göre skoru 1,5-5 arasında olan, 46 MS’li birey dahil edildi. Katılımcılara sırasıyla Fonksiyonel Uzanma Testi (FUT), Berg DengeÖlçeği (BDÖ) ve bilgisayarlı dinamik postürografi (Stabilite Limitleri Testi (SLT): son noktadan sapma, ulaşılabilen maksimumnokta, yön kontrolü, reaksiyon zamanı, hareket hızı) uygulandı. FUT 3-7 gün sonra tekrar edildi. FUT’nin MS hastalarında düşenve düşmeyen hastaları ayırt ediciliğini değerlendirmek amacıyla ROC (alıcı işletim karakteristiği eğrisi) analizi yapıldı ve eğrialtında kalan alan hesaplandı (AUC).Bulgular: FUT’nin ilk ölçümü ile tekrar ölçümü arasında güvenilirlik çok iyi (ICC:0,988) bulundu. ROC analizine göre FUT’nindüşme ile ilgili ayırt ediciliği yüksek bulundu (AUC: 0,946). FUT ile SLT’nin alt parametreleri arasında ilişki incelendiğindereaksiyon zamanı (rho=0,161) ve yön kontrolü (rho=0,249) ile ilişkisinin olmadığı, hareket hızı (rho=0,376), subjektif son nokta(rho=0,350) ve ulaşabilen son nokta (rho=0,349) arasında orta derecede ilişki olduğu bulundu. FUT’nin, BDÖ ve GÖDÖarasındaki korelasyonları orta düzeyde bulundu (rho=0,453, rho=0,370, sırasıyla).Sonuç: Fonksiyonel uzanma testi, MS’si olan bireylerde güvenilir ve geçerlidir. Orta seviyede kriter ve içerik geçerliliğine sahipolup düşme riski hakkında bilgi verir. Ancak daha detaylı sonuçlar için SLT kullanılmalıdır.
Purpose: The aim of this study was to investigate the reliability and the validity of the Functional Reach Test in multiple sclerosis (MS) patients. Methods: Forty-six individuals with MS between the ages of 18-50 years, who were able to walk, between 1.5 and 5 according to the Extended Disability Status Scale (EDSS) were included in the study. Functional Reach Test (FRT), Berg Balance Scale (BBS) and computerized dynamic posturography (Limits of Stability Test (LOS): EndPoint Excursion, Maximum Excursion, Directional Control, Movement Velocity, Reaction Time) were utilized. FRT was repeated after 3-7 days. To evaluate the differentiation of FRT in MS patients between falling and non-falling patients, ROC (Receiver Operating Characteristic) analysis was performed and the area under the curve (AUC) was calculated. Results: Reliability was very good (ICC: 0.988) between initial and repeat measurement of FRT. ROC analysis showed that FRT have excellent discriminative power to differentiate falling (AUC: 0.946). FRT were not correlated with Reaction Time (rho=0.161) and Direction Control (rho=0.249) while it was moderately related with Movement Velocity (rho=0.376), EndPoint Excursion (rho=0.350) and Maximum Excursion (rho=0.349). In addition, FRT was moderately correlated with BBS and EDSS (rho=0.453, rho=0.370respectively). Conclusion: Functional reach test is reliable in individuals with MS. It has moderate criterion and construct validity and provides information about the fall risk. However, it is recommended to use LOS for more detailed results.
