Kalıcı kalp pili uygulamalarında apikal pacinge alternatif olarak seçilebilecek bir diğer elektrod yerleşim bölgesi sağ ventrikül çıkış yoludur (SVÇY). SVÇY pacingi apikal pacinge göre ventriküllerin doğal uyarısına benzer senkron aktivasyon sağlamakta ve potansiyel olarak avantajlı gözükmektedir. Son yıllarda biventrikül kalp pili uygulamalarının da esasını oluşturan ve hemodinamik katkıyla ilintili olduğu düşünülen pacing ile uyarılmış QRS süresinin mümkün olduğunca azaltılması fikri, SVÇY yerleşiminin apikale göre QRS ve diğer elektrokardiyografik parametreleri nasıl etkileyeceği sorusunu akla getirmiştir. Bu amaç ışığında planladığımız prospektif araştırmamızda kliniğimizde SVÇY' na kalıcı kalp pili uygulaması yaptığımız 16 hastayı değerlendirdik. Bu 16 hastanın onbirinde işlem esnasında apikal ve SVÇY pacing ile elde edilen EKG kayıtlarından bu iki uygulama yerinden ölçülen QRS, QTc, JTc, TTc, QTd, JTd ve TTd süreleri ortalamaları karşılaştırıldı. Ortalama uyarılmış QRS süresi SVÇY pozisyonunda apikale oranla anlamlı düzeyde azaldı (127 ± 26 vs 155 ± 21, p=0.004 ). Buna karşın QTc, JTc ve TTc süreleri SVÇY pozisyonunda apikale göre uzarken, bunlardan yalnız JTc süresindeki uzama istatistiksel anlamlığa ulaştı (p=0.01). Diğer parametrelerde anlamlı değişiklik gözlenmedi. SVÇY uygulaması yaptığımız 16 hastada işlem esnasında ve sonrasında herhangi bir komplikasyon gelişmedi. Sonuçta, SVÇY pacing uygulaması kolay uygulanabilen ve emin bir yöntemdir. Septal ileti yollarına yakınlığı nedeniyle senkronize aktivasyon oluşturarak, potansiyel avantajlar sağlayabilir. Apikal pacinge oranla QRS süresini anlamlı olarak azaltmaktadır.
Right ventricular outflow tract (RVOT) pacing is an alternative pacing site to apical pacing. RVOT pacing seems to be superior to apical pacing in terms of hemodynamic support while providing synchronous activation similar to native conduction pattern. In order to increase the cardiac output and synchronize ventricular activation pattern the paced QRS complex duration should be as narrow as possible according to previous biventricular pacing applications. However, it is not well established how much RVOT pacing will change the paced QRS time and other various electrocardiographic intervals in comparison to apical pacing. To investigate this, we undertook a prospective clinical study consisting of 16 patients in whom the ventricular leads were positioned and fixed in the RVOT. In 11 of these patients, time intervals of various electrocardiographic parameters including QRS, QTc, JTc, TTc, QTd, JTd, and TTd were measured from ECG recordings taken on RVOT and apical pacing sites during pacemaker implantation. Mean QRS time in RVOT position was significantly decreased in contrast to apical position (127 ± 26 vs 155 ± 21, p=0.004). Although QTc, JTc and TTc intervals increased in duration when paced from RVOT, only JTc reached statistical significance (p=0.01). We did not detect any significant change in other parameters. We did not observe any complication during and after the procedure in all 16 patients. In conclusion, RVOT pacing significantly diminishes the mean QRS duration as compared to apical pacing. It is a safe and easy applicable technique while providing synchronous activation pattern similar to native conduction and can be considered as an alternative site of permanent pacing.
