Adalet sistemi içerisinde çocuklar sanık, tanık veya mağdur konumlarında yer alabilmektedir. Sistem içerisinde çocuklardan güvenilir ve geçerli bilgi edinmek suçlu kişilerin cezalandırılmasına katkıda bulunurken suçsuz kişilerin haksız yere ceza almamasını sağlayabilmektedir. Ancak adaletin sağlıklı bir şekilde işleyişini sağlamada çocukların ifadesini almak, yetişkin ifadesini almaktan farklılık göstermektedir. Çocuklarla yapılan adli görüşmelerde gerekli koşulların sağlanması, uygun görüşme tekniklerinin kullanılması önem arz etmektedir. Bunun için de birçok ülkede çocuklarla yapılan adli görüşmelerde bir standart sağlanmaya çalışılmaktadır. Bu standartlar sağlanırken katı kurallar dizisi yerine esnek ilkeler uygulanmakta, yarı yapılandırılmış görüşme protokollerinin kullanımıyla çocuklardan alınan ifadelerin güvenirliği arttırılmaya çalışılmaktadır. Söz konusu protokollerden biri de yaygın olarak kullanılan NICHD protokolüdür. Ülkemizde de adalet sisteminde çocukların ifadelerini çocuğun yararı ilkesi çerçevesinde almak amacıyla Çocuk İzlem Merkezi ve Adli Görüşme Odaları kurulmuş ve burada görev alacak uzmanlar profesyonel açıdan desteklenmeye çalışılmaktadır.
Children can take part in the judicial system as defendants, witnesses or victims. In this system, acquiring reliable and valid information from children can help punish the criminals and avoid unfair punishment of innocent people. However, taking the testimony of children to secure the justice, is different from taking the testimony of adults. Provision of the suitable conditions and the use of appropriate interview techniques are important for judicial interviews with children. Therefore, many countries are trying to establish standards for the forensic interviews with children. When establishing these standards, flexible principles are applied instead of rigid rules and it is aimed to increase the reliability of testimonies of children by the use of semi-structured interview protocols. The widely used NICHD protocol is one of these protocols. Monitoring Centers and Judicial Interview Rooms for Children have been established in our country to take the testimonies of children in the judicial system for the best interests of the child and the specialists to work there have been supported in professional terms. Despite these developments, the lack of a forensic interview protocol uniting the specialists in a single common practice, causes differences in practice both for the relevant institutions and specialists.
