AMAÇ Çocukluk çağı kafa travmalarında etiyolojik nedenler, klinik özellikler, radyolojik bulgular ve iyileşme oranlan araştırıldı. GEREÇ VE YÖNTEM Ocak 1995 ile Ocak 2004 tarihleri arasında Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi Nöroşirurji Anabilim Dalma kafa travması tanısı ile yatırılan 0-16 yaş grubundaki 280 olgu istatistik yöntemler kullanılarak incelendi. BULGULAR Giriş Glasgow Koma Skoruna (GKS) göre olguların % 70,l'i hafif (GKS: 13-15), % 17,Ti orta (GKS: 9-12), % 6,8'i ağır (GKS: 3—8) kafa travması olarak değerlendirildi. En sık travma nedeni yüksekten düşme (% 34,3), eşlik eden en sık yaralanma ise uzun kemik kırıkları idi (% 12,9). 51 hastaya (% 18,2) nöroşirürjikal cerrahi girişim uygulandı. Glasgow Çıkış Skoruna (GÇS) göre yapılan değerlendirmede hastaların % 87,5'i tama yakın iyileşti, %12,5'i değişik derecelerde sekellerle taburcu edildi ya da kaybedildi. Hastanın giriş GKS ile GÇS arasında orta derecede güçlü bir korelasyon saptandı (r=0,53, p=0,01). SONUÇ Çocukluk çağı kafa travmalarının yarıya yakınının nedeni düşmeydi ve bu olguların prognozu iyi bulundu. Okul çağında ise ilk sırayı trafik kazaları aldı. Trafik kazaları gerek giriş GKS gerekse prognoz açısından en ağır travma tipiydi. Hastanın politravmalı oluşu, subdural hematom, serebral kontüzyon, subaraknoid kanama, intraserebral hematom, serebral ödem, diffüz aksonal yaralanmaya sahip olması ve ameliyat gerektiren bir kranyal hasar bulunması kötü prognozla ilişkili bulundu.
BACKGROUND To assess etiological factors, clinical features, radiological findings and recovery rates in pediatric head injuries. METHODS Patients (n =280) with head injuries (age range: 0 - 16 years) hospitalized in Trakya University Department of Neuro-surgery between January 1995 and 2004 were analyzed statistically. RESULTS According to Glasgow Coma Scale (GCS) the patients had minor (GCS: 13- 15 ; 70.1% ), moderate (GCS: 9- 12; 17,1% ), or severe (GCS: 3 to 8; 6,8% ). head injuries The most common etiological factor was fall from a height (34,3%); and the most frequently associated injury was extraspinal skeletal injury (12,9%). Fifty-one patients (18,2%) underwent neurosurgical operation. 87.5% of them recovered completely, while 12,5% showed partial recovery or died, as graded by Glasgow Outcome Scale (GOS). There was a moderately strong correlation between initial GCS and GOS (r=0,53, p=0,01). CONCLUSIONS Nearly half of the pediatric head injuries were caused by falls with good prognoses. In the school age, motor vehicle accident (MVA) was the most frequent trauma type. MVA was the most serious type of trauma as demonstrated by its low GCS and GOS scores. Polytraumas, subdural hematomas, cerebral contusions, subarachnoid or intracerebral hemorrhages, cerebral edemas, diffuse axonal injuries, and any cranial lesion which required surgery were found to be related with poor prognosis.
