Esophageal self-expandable metal stent placement for the palliation of dysphagia due to lung cancer

Creative Commons License

YANIK F., KARAMUSTAFAOĞLU Y. A., YÖRÜK Y.

Turkish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery, cilt.27, sa.1, ss.88-92, 2019 (SCI-Expanded, Scopus, TRDizin)

Özet

Background: This study aims to report our experience with esophageal self-expendable metal stents for the palliation of malignant dysphagia and tracheoesophageal fistulas caused by lung cancer. Methods: Esophageal self-expandable metal stents were deployed in 56 patients (55 males, 1 female; mean age 63.5 years; range, 42 to 79 years) with malignant dysphagia due to lung cancer between August 2002 and May 2018. Of the patients, 34 had received previous chemoradiotherapy, eight only chemotherapy, and three only radiotherapy, while four had pneumonectomy. Tracheoesophageal fistula was coexisting in 12 patients (21%). Stents were inserted under fluoroscopic control over guide-wire in 28 patients and under flexible endoscopic control in the remaining 28 patients. One stent was used in all patients, except two patients with tracheoesophageal fistula, one patient who had an external compression causing downward migration of stent, and two patients who had tumor progression. Results: Dysphagia improved in all patients after stent insertion. Tracheoesophageal fistula was sealed off in all patients. All patients remained asymptomatic without dysphagia symptoms during the follow-up period except for two patients who underwent gastrostomy. All patients with tracheoesophageal fistula died. Their mean duration of survival was 2.8 months. Of the patients with tracheoesophageal fistula, one died of mediastinitis, one died of esophageal perforation, while the others died of cancer-related reasons. Of the dysphagia patients without tracheoesophageal fistula, all died except for two patients. Mean duration of survival in this group was 4.3 months. Conclusion: Dysphagia in lung cancer may have many underlying reasons. Self-expandable metal stents may provide satisfactory relief of dysphagia symptoms with minimal morbidity after a single procedure in patients with limited lifespan. Amaç: Bu çalişmada, akciğer kanserinin neden olduğu malign disfaji ve trakeoözofageal fistüllerin palyasyonu için özofageal kendinden genişleyebilir metal stentler ile ilgili deneyimimiz bildirildi. çalişma plani: Ağustos 2002 ve Mayis 2018 tarihleri arasinda akciğer kanserine bağli malign disfaji nedeni ile 56 hastaya (55 erkek, 1 kadin; ort. yaş 63.5 yil; dağilim, 42-79 yil) özofageal kendinden genişleyebilir metal stent uygulandi. Hastalarin 34'ü önceden kemoradyoterapi, sekizi sadece kemoterapi ve üçü sadece radyoterapi almişken dördü pnömonektomi geçirmişti. On iki hastada (%21) trakeoözofageal fistül de vardi. Stentler 28 hastada floroskopik kontrol altinda kilavuz tel üzerinden, geri kalan 28 hastada fleksibl endoskopik kontrol altinda yerleştirildi. Trakeoözofageal fistüllü iki hasta, diş basi nedeniyle stenti aşağiya yer değiştiren bir hasta ve tümör progresyonu olan iki hasta dişinda, tüm hastalarda tek stent kullanildi. Bulgular: Stent yerleştirildikten sonra tüm hastalarda disfaji iyileşti. Tüm hastalarda trakeoözofageal fistül kapandi. Gastrostomi uygulanan iki hasta dişinda, tüm hastalar takip süresi içinde disfaji semptomlari olmadan asemptomatik kaldi. Trakeoözofageal fistüllü tüm hastalar kaybedildi. Ortalama sağkalim süreleri 2.8 ay idi. Trakeoözofageal fistüllü hastalardan biri mediastinit, biri özofagus perforasyonu, diğerleri ise kanser ilişkili nedenlerle öldü. Trakeoözofageal fistülü olmayan disfaji hastalarindan ikisi dişinda hepsi öldü. Bu grupta ortalama sağkalim süresi 4.3 ay idi. Sonuç: Akciğer kanserinde disfajinin altta yatan pek çok nedeni olabilir. Yaşam süresi sinirli olan hastalarda kendinden genişleyebilir metal stentler minimal morbidite ile disfaji semptomlarinda yeterli rahatliği tek bir işlem sonrasi sağlayabilir.