RINOLIT: OLGU SUNUMU
46.Ulusal Radyoloji Kongresi, Antalya, Türkiye, 16 - 20 Aralık 2025, ss.418-419, (Özet Bildiri)
- Yayın Türü: Bildiri / Özet Bildiri
- Basıldığı Şehir: Antalya
- Basıldığı Ülke: Türkiye
- Sayfa Sayıları: ss.418-419
- Trakya Üniversitesi Adresli: Evet
Özet
RINOLIT: OLGU SUNUMU Semih Uslu, Esma Arvas Kaya, Mustafa Berkay Çakın, Büşra Demir, Aykut Alkan, Serdar Solak, Nermin Tunçbilek Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi Radyoloji Ana Bilim Dalı Giriş ve Amaç: Rinolit, burun içinde oluşan bir taştır. Mukus ve nazal debrisin mineral tuzlar, kalsiyum, magnezyum fosfat ve karbonat tarafından katılaşması sonucu oluşur. Direkt grafilerde nazal fossada radyoopak bir cisim olarak görülebilir ve daha invaziv cerrahi prosedürler gerektirecek çeşitli patolojik oluşumlarla karışabilir. İnsidental olarak saptanan rinolit olgusunu bilgisayarlı tomografi(- BT) görüntüleriyle sunmayı amaçladık. Olgu: 37 yaşında erkek hasta trafik kazasında başa darbe alma sonucuyla oluşan ağrı sebebiyle başvurdu..Fizik muayenede nazal kemikte krepitasyon izlenmesi üzerine maksillofasiyal BT ve beyin BT tetkiki istendi. Maksillofasiyal BT incelemede nazal kemik dorsumunda parçalı ve deprese fraktür hatları izlendi. Ayrıca nazal septumda fraktür açısından şüpheli angülasyon görüldü. Sağ orta nazal konkada rinolit ile uyumlu hiperdens imajlar izlenmekteydi. Tartışma: Rinolitler, nazal kavitede sıklıkla alt konka ve septum arasına yerleşmiş, özellikle kötü kokulu burun akıntısı, burun tıkanıklığı, epistaksis, kakozmi, baş ve yüzde ağrı, nazal regurjitasyon gibi yakınmalara neden olan mineralleşmiş kitlelerdir. Uzun zaman önce sadece yabancı cisimlerin burna girmesi sonucunda oluştuğuna inanılmaktaydı [1]. Daha az yaygın olarak, endojen yabancı materyaller, yanlış yerleştirilmiş dişler, sekestralar, kan pıhtıları, kurumuş irin, deskuame epitel ve kemik parçaları dahil olmak üzere rinolitin nidusunu oluşturabilir [2]. Rinolitler genellikle tek taraflı ve tektir ve genellikle burun tabanında, alt meatusta veya alt konka ile nazal septum arasında, ön ve arka burun deliklerinin yaklaşık ortasında yer alırlar. Gri, kahverengi veya yeşilimsi-siyahımsı renktedirler. Genellikle serttirler ancak daha yumuşak ve kireçli kıvamda olabilirler. Şekilleri değişken olmakla birlikte genellikle burun boşluğunun şekline uygundurlar[3]. Radyolojik incelemeler direkt grafi ve maksillofasiyal BT olarak tercih edilir. BT ayırıcı tanıda yardımcı olur ve ayrıca sinüzit, nazal kavitenin genişlemesi, nazal septum deviasyonu veya nazal septum perforasyonu gibi rinolit komplikasyonlarını gösterir [4]. Çoğu rinolit, için lokal anestezi kullanılarak minimal cerrahi ile çıkarılır. Bununla birlikte, septal veya antral perforasyon meydana gelmişse, daha kapsamlı cerrahi gerekebilir[5]. Sonuç: Rinolitler burundaki mineralizasyon sürecine uğramış cisimlerdir. Görüntülemelerde diğer ciddi patolojilerle karışabilmeleri nedeniyle hekimlerce iyi tanınmalı ve özellikleri bilinmelidir. Tek taraflı kötü kokulu akıntı, obstrüksiyon, ağrı, sinüzit gibi semptom ve bulgular önemli ipuçları olabilir. Ancak bazen hastalar semptomsuz da olabilirler. Radyolojik görüntüler değişik açılarla çekilmeli ve lezyonun şekli, boyutu ve lokalizasyonu tespit edilmelidir. Yanlış tanı gereksiz cerrahi müdahaleye neden olabilir. Rinolit tanısı konduğunda minör bir cerrahi girişimle operasyon tamamlanabilir. Kaynaklar 1. Yaşar H, Ozkul H, Verim A. Rhinolithiasis: a retrospective study and review of the literature. Ear Nose Throat J. 2009; 88(7): E24. 2. Carder HM, Hill JJ. Asymptomatic rhinolith: a brief review of the literature and case report. Laryngoscope 1996;76:524–30. 3. Chang T, Teng MMH, Wang SF, et al. Aspergillosis of the paranasal sinuses. Neuroradiology 1992;34:520–3 4. Meyer JR, Quint DJ. Posttraumatic rhinolith. Am J Neuroradiol 1993;14:1181–2. 5. Zinreich SJ, Kennedy DW, Malat J, et al. Fungal sinusitis: diagnosis with CT and MR imaging. Radiology 1988;169:439– 44. Anahtar kelimeler: rinolit,yabancı cisim