Bu çalışma, gelişmiş ve gelişmekte olan ekonomilerde (Türkiye, İngiltere, ABD, İtalya, İspanya, Almanya, Fransa) merkez bankaları politika faizleri ile kredi faizleri arasındaki ayrışmayı incelemektedir. Makale, 2003-2023 dönemine odaklanarak, Türkiye’deki sürekli farklılaşmaya ve bunun döviz kuru değer kaybı ile bağlantısına dikkat çekmekte ve geçmiş enflasyon deneyimlerinin (adaptif beklentiler) mevcut borçlanma maliyetlerini ve enflasyon beklentilerini şekillendirmede oynadığı role vurgu yapmaktadır. Bu durum, tasarruf sahiplerinin enflasyon risklerini telafi etmek için daha yüksek faiz oranları talep ettiği, kuru oynak ekonomilerde özellikle önemlidir. Bu karmaşık etkileşimleri anlayarak, politika yapıcılar enflasyonu yönetmek ve finansal istikrarı sağlamak için daha etkili araçlar geliştirebilecektir.
This study explores the gap between central bank policy rates and commercial lending rates across developed and emerging economies (Türkiye, UK, US, Italy, Spain, Germany, France). It focuses on the period 2003-2023, highlighting Türkiye’s persistent divergence and its link to currency depreciation. The research emphasizes the role of past inflation experiences (adaptive expectations) in shaping current borrowing costs and inflation expectations. This dynamic is particularly relevant in economies with volatile currencies, where lenders demand higher rates to compensate for inflation risks. By understanding these complex interactions, policymakers can develop more effective tools to manage inflation and promote financial stability.
