FUTURISTIC TRADITIONPAINTER OF DIMENSIONSAND QUANTS

Creative Commons License

Kodaman M.

ATLAS JOURNAL, vol.5, no.17, pp.187-195, 2019 (Peer-Reviewed Journal)

Abstract

Dilşan Balkancı is a significant representative of contemporary Turkish painting in the context of identity exploration, the transition of art from tradition to modernity, and the reflection of science in art. This article focuses on the fifth dimension and beyond in her paintings; it also addresses the quality of her work. In her paintings, the fifth dimension and other dimensions manifest themselves as tunnel dimensions or pouches, spheres, balloons, passageways, strips, a constantly fluctuating space-time, and parallel universes formed by the bending and warping of time and space. While defining herself as "a fragment of an idea rapidly passing through time," she alludes to Higgs fields and the relativity of the universe that changes with the observer's perception. The artistic expression and interpretations of this statement are astonishing: it reflects the Eastern mystics' idea that "God merely thought about the universe" and the mysterious mathematics of quantum physics approaching Berkeleyan philosophy, a world of phenomena and transformations. Within the limited possibilities of painting, she succeeds in conveying the existence of thousands of universes constantly changing and renewing themselves. Her painting can only be compared to the science fiction genre in cinema. Understanding Balkancı's painting requires research into physics. She not only reflects perceptions of other dimensions in space, but also alludes to dimensions beyond the fourth dimension or universes through the possibilities of assemblage techniques on the canvas surface with three-dimensional materials: creating layers of interwoven two-dimensional and three-dimensional surfaces, applying perforated objects onto the canvas, and creating tunnel spaces between dimensions. Dilşan Balkancı is a simultaneous witness to herself within life and time-space. She has laid out space as a checkered chessboard, where knights have transformed into pieces. Through black and white checkers, she creates an optical illusion by better expressing expansion, swelling, contraction, bending, twisting, breaking, and tunnel dimensions. In this way, she also alludes to quantum reality: the illusion that constitutes our reality, countless realities within countless universes, and the observer's reality. The traditional, scientific, and contemporary dimensions of Balkancı's painting are examined in this article in terms of their ontological and morphological structure.

Dilşan Balkancı, kimlik arayışları, sanatı gelenekten moderne taşıma ve bilimi sanata yansıtma bağlamında Çağdaş Türk resminin önemli bir temsilcisidir. Bu makale onun resmindeki beşinci boyut ve sonrası hakkında; çalışmalarının niteliği konusundadır. Sanatçının resimlerinde 5. boyut ve diğer boyutlar: tünel boyutu yahut zaman- mekanın eğilip bükülmesiyle oluşan kesecikler, küreler, balonlar, dehlizler, şeritler, dalgalanıp duran bir uzay-zaman ve paralel diğer evrenlerle kendini gösterir. “Zamanın içinden hızla geçen bir fikir parçacığı” olarak kendini tanımlarken Higgs alanlarına ve evrenin gözlemleyicinin algısıyla değişen göreceliğine gönderme yapar. Bu ifadenin sanat dilindeki aktarımı ve anlamlandırmaları şaşırtıcıdır: Doğulu mistiklerin “Tanrı evreni sadece düşündü” fikrini ve kuantum fiziğinin Berkeley felsefesine yaklaşan gizemli matematiğini, görüngüler ve değişimler dünyasını aksettiriyor. Her an değişip yenilenen binlerce evrenin varlığını duyumsatmaya resmin dar olanakları çerçevesinde muvaffak oluyor. Onun resmi ancak sinemadaki bilim kurgu türüyle kıyaslanabilir. Balkancı’nın Resmini anlamak fizikle ilgili araştırmalar yapmayı gerektiriyor. Yalnızca mekanda diğer boyut algılarını yansıtmakla kalmamış; üç boyutlu materyallerle tuval yüzeyinde asemblaj tekniğinin olanakları içinde dördüncü boyut sonrası boyutlara yahut evrenlere gönderme yapmıştır: İki boyutlu ve üç boyutlu iç içe geçen yüzeyler, katmanlar yaratarak, delikli nesneleri tuval üzerine aplike ederek ve boyutlar arasında tünel alanları yaratarak. Dilşan Balkancı yaşamın ve zaman-mekanın içinde kendisinin eş zamanlı tanığı. Uzayı damalı bir satranç tahtası olarak döşemiş. Satranç tahtasının üzerinde ise atlar taşlara dönüşmüştür. Siyah beyaz damalar sayesinde genleşme, şişme, büzüşme, eğilip, bükülme, kıvrılma, kırılma ve tünel boyutlarını daha iyi ifade ederek optik bir illüzyon yaratmış. Bu sayede kuantum gerçekliğine de gönderme yapıyor: yanılsamanın gerçekliğimizi oluşturması, sayısız evrenler içinde sayısız gerçekler ve gözlemleyicinin gerçeği. Balkancı’nın resminin geleneksel, bilimsel ve çağdaş boyutu ontolojik ve morfolojik yapısıyla bu makalede irdelenmiştir.