Nükleer tıp, 1974 yılından beri ülkemizde ayrı bir uzmanlık dalı olup ülkemizde de dünya ile hemen hemen aynı süreli geçmişe sahiptir. Dünyada ve Türkiye'de hekimlerin nükleer tıp hakkında farkındalık düzeyi ve görüşleri hakkında yeterli çalışma bulunmamaktadır. Çalışmamızda, nükleer tıp hizmeti verilmediği dönemde Çanakkale ilinde hekimlerin nükleer tıp hakkındaki bilgi düzeyleri ve tutumlarını belirlemek amaçlanmaktadır. Bu çalışma, 01 Aralık.201028 Şubat 2011 tarihleri arasında Çanakkale ilinde yürütülmüş veri toplama formu çalışmasıdır. Araştırmada değerlendirilen 278 hekimin %29u kadın (ort. 37,2±7,57 yaş / yıl) ve %71i erkektir (ortalama 42,04±8,62 yaş / yıl). İncelenen kişilerin yaş ortalaması 40,6±8,6 yıl ve meslek yıllarının ortalaması 16,18±8,73 yıldır. Tıp fakültesinde nükleer tıp dersi alınması, nükleer tıpta yakınına tetkik yapılması ve hekimlik süresi nükleer tıp bilgi düzeyine etki etmektedir. Diğer önemli bir etken ise bireylerin üniversite ya da eğitim araştırma hastanesinde uzmanlık eğitimi almış olmasıdır. Bazı branşlar nükleer tıbbı kendi uzmanlık alanları için gereksiz görmektedirler. Hekimlerin yaklaşık %80i, kendilerini nükleer tıp bilgi düzeyi açısından yetersiz bulmaktadırlar. Çalışmamıza katılan çoğu hekim nükleer tıbbın farkındadır, ancak pratikte kullanımı hakkında bilgi sahibi değildirler. Bu durumun nedenleri arasında ülkemizde nükleer tıp konusunda homojen bir eğitim verilmemesi yer almaktadır. Mezuniyet sonrası eğitim de yetersizdir. Veri toplama formu çalışması sırasında nükleer tıp hizmetinin bulunmaması da olumsuz sonuçları artırmıştır.
In Turkey, nuclear medicine has been a separate specialty in medicine since 1974, with approximately a similar history with the rest of the world. However, in Turkey and in the world as well, there has been no information on the awareness level and the approach of physicians on nuclear medicine In this study, it was aimed to determine the levels of knowledge and attitutes of physicians about nuclear medicine in Çanakkale when there was no nuclear medicine services. The survey has been conducted in the province of Çanakkale between December 1, 2010 and February 28, 2011, applying a questionnaire to physicians. In the study, 278 people were evaluated; 29% women (mean age 37.2 ± 7.57 years) and 71% men (mean age 42.04 ± 8.62 years). The average age of individuals studied was 40.6 ± 8.6 years with an average of 16.18 ± 8.73 years in the profession. Nuclear medical education in the curricolum at the medical faculty, nuclear medical tests undergone by family members and years in the profession have affected the level of nuclear medical knowledge. Another important factor was the location of specialty training, whether in university or state training hospital. Members of some of the specialties regarded nuclear medicine as useless for their specialty field. Approximately 80% of physicians considered their level of knowledge on nuclear medicine as insufficient. The study has revealed that most of the physicians are aware of nuclear medicine, but are not educated about its use in practice. One of the reasons of this condition is the non- homogeneous training in nuclear medicine education in the country. Postgraduate training is inadequate as well. The lack of nuclear services in the city at the time of the survey has increased the negative results.
