Akciğer Kanserinde Karşı Akciğer Parankim Metastazını Öngörmeye Yarayan 18F-FDG PET/BT Parametreleri

Özdemir B., USTUN F.

Molecular Imaging and Radionuclide Therapy, cilt.34, sa.3, ss.202-212, 2025 (ESCI, Scopus, TRDizin)

Özet

Amaç: Akciğer kanserinde kontralateral akciğer parankim metastazı (CLM), beklenenden daha az görülmekte olup kesin mekanizması hala bilinmemektedir. Bu çalışmada, akciğer kanserinde CLM’nin belirlenmesinde 18F-florodeoksiglukoz pozitron emisyon tomografisi/bilgisayarlı tomografinin (18F-FDG PET/BT) ek değerini, nedenlerini ve prediktif faktörlerini ortaya koymak amaçlandı. Yöntem: Veriler, CLM görülen grup ile CLM olmayan ancak diğer organlara uzak metastazı bulunan grup karşılaştırılarak değerlendirildi. Bu iki grup, akciğer kanserinde 9. tümör-nod-metastaz sınıflamasına göre M1 sınıflaması olarak tanımlanmaktadır. Histopatolojik veriler, takip bulguları ve primer tümör lobu, segmenti, boyutu, plevral efüzyon, ek metastazlar ile maksimum standardize tutulum değeri (SUVmax) dahil olmak üzere 18F-FDG PET/BT bulguları kaydedildi ve sağkalım analizleri yapıldı. Bulgular: Toplam 125 olguda CLM gelişti. Seksen bir hastada tanı sırasında kontralateral metastaz saptandı, 44 hastada ise takip sırasında CLM gelişti. Kontrol grubunda ise 100 hastada uzak metastaz varken CLM saptanmadı. İki grup arasında SUVmax, ortalama standardize tutulum ve metabolik tümör hacmi değerleri açısından istatistiksel fark bulunmazken, aynı akciğerdeki diğer loblarda bulunan satellit nodüller ve metastatik nodüller CLM grubunda anlamlı derecede daha fazlaydı (p=0,007; p<0,001). Ayrıca CLM grubunda ipsilateral nodüllerin SUV değerleri, kontrol grubuna göre anlamlı derecede yüksekti (CLM grubunda 3,47 g/mL; kontrol grubunda 2,81 g/mL; p=0,046). Plevral metastaz ve plevral efüzyon CLM grubunda daha sık görüldü (p=0,003; p=0,036). CLM grubunda plevral metastaz ve plevral efüzyonların ortalama SUV değerleri de istatistiksel olarak anlamlı derecede daha yüksekti (p=0,048 ve p=0,037). İstatistiksel analizlerde, satellit nodüller CLM olasılığını 4 kat artırırken, aynı akciğerin diğer lobundaki ipsilateral nodüller bu olasılığı 5,527 kat artırdı (p=0,012; R=-0,2752 ve p=0,005; R=-0,3672). Ayrıca, başlangıç tümöründe nekroz bulunmaması, takip sürecinde kontralateral akciğere metastaz gelişme olasılığını 3,326 kat artırdı (p=0,015; R=0,2656). Sonuç: Çalışma, 18F-FDG PET/BT görüntüleme kullanılarak CLM öngörülmesinde ipsilateral nodüllerin, plevral efüzyonun ve plevral metastazın önemini vurgulamaktadır.
Objectives: Contralateral lung parenchymal metastasis (CLM), less common than expected in lung cancer, and its exact mechanism is still unknown. To determine the additional value of 18F-fluorodeoxyglucose positron emission tomography/computed tomography (18F-FDG PET/CT) in determining CLM, its causes, and predictive factors in lung cancer. Methods: The data were evaluated by comparing the group with CLM and the group without CLM but with distant metastasis to other organs, two groups known as the M1 classification according to the 9th tumor-node-metastasis classification in lung cancer. Histopathological data, follow-up, and 18F-FDG PET/CT findings, including primary tumor lobe, segment, size, pleural effusion, additional metastasis, and their maximum standardized uptake value (SUVmax) values were recorded, and survival analyses were performed. Results: CLM developed in 125 cases. Eighty-one individuals had contralateral metastases at diagnosis, and 44 developed CLM during follow-up. Distant metastases were present in 100 patients; there was no CLM in the control group. While there was no statistical difference between the two groups in terms of the SUVmax, mean standardized uptake, and metabolic tumor volume values, the presence of satellite nodules and metastatic nodules in other lobes in the same lung were found to be significantly higher in the CLM group (p=0.007; p<0.001). Also, in the CLM group, ipsilateral nodules had significantly higher SUV values than the control group (3.47 g/mL in the CLM group vs 2.81 g/mL in the control group; p=0.046). Pleural metastasis and effusion were more common in the CLM group (p=0.003; p=0.036). The mean SUV values in pleural metastases and pleural effusions in the CLM group were statistically significantly higher (p=0.048 and p=0.037). In statistical analyses, satellite nodules increase the probability of CLM fourfold, while ipsilateral other lobe nodules in the same lung increase it by 5.527 times (p=0.012; R=-0.2752 and p=0.005; R=-0.3672). Additionally, the absence of necrosis in the initial tumor raises the probability of metastasis to the contralateral lung by 3.326 times during follow-up (p=0.015; R=0.2656). Conclusion: The study emphasized the role of ipsilateral nodules, pleural effusion, and pleural metastasis in predicting CLM using 18F-FDG PET/CT imaging.