Suriyeli Sığınmacıların Yerleşim Yeri Seçiminde İl İstihdam Olanaklarına ve Öncül Sığınmacılara Duyarlılık Mukayesesi

ÇİFTÇİ M.

Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi, cilt.54, sa.1, ss.122-141, 2019 (TRDizin)

Özet

Çalışmada Suriyeli sığınmacıların illerdeki formel istihdam ile öncül sığınmacı varlığınaduyarlılıklarının mukayesesine odaklanılmıştır. İllerdeki Suriyeli sığınmacı sayılarını içerenveriler, göç idaresi genel müdürlüğünden derlenmiştir. İllere göre 2016 yılındaki formel istihdamverileriyse SGK’nın istatistik yıllığından alınmıştır. Uygulama yöntemi olarak Atkinson bölgeseleşitsizlik endeksi yaklaşımı kullanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre, ilave sığınmacıların2016’da geçici barınma merkezi olan dokuz ildeki öncül sığınmacılara göre dağılımından eldeettikleri sosyal fayda düzeyi 85’i aşarken istihdam varlığına göreyse % 70’lere kadargerilemektedir. Bu oranlar geçici barınma merkezi olmayan 70 il içinse öncül sığınmacılara göre% 60’ı aşarken, istihdama göre % 21 ile % 29 arasında değişmektedir. 79 ilin tamamı bazalındıysa sosyal fayda oranları öncül sığınmacılardan % 53’ken istihdamdan sağlanan sosyalfayda % 24 ile % 35 arasında değişmektedir. Elde edilen bulgular, geçici barınma merkezi olanolmayan tüm illere göre öncül Suriyeli varlığının illerdeki formel istihdam olanaklarına göresonraki göç akımının yerleşim yeri seçişinde çok daha güçlü bir rol oynadığını desteklemektedir.
The study focuses on the comparison of Syrian refugees’ formal employment in the cities and sensitiveness for previously refugee existence. Statistical data on the number of Syrian refugees were obtained from the directorate general of migration management. The formal employment data according to cities in 2016 is taken from the statistical yearbook of the SSI. Atkinson regional inequality index approach was used as a method of application. According to the findings, in 2016 the level of social utility from the distribution of additional refugees in nine cities with temporary shelter centers surpasses 85%, but compared with employment it regresses 70’s%. These rates, compared to previously refugees surpasses 60%, but compared to employment it changes between 21% and 29% in 70 cities without temporary shelter centers. Based on all 79 cities social utility ratio from premise refugees is 53%, social utility supplied from employment changes between 24% and 35%. The findings, support the idea that, according to the all cities with or without temporary shelter centers, previously Syrian existence has a powerful role compared to formal employment opportunities in cities for the settlement decision of the next migration flow.