Kobaylarda gürültüye bağlı koklear hasarın önlenmesinde magnezyumun koruyucu etkisi transient evoked otoacoustic emission (TEOAE) kullanılarak araştırıldı. Çalışma Planı: Normal auropalpebral refleksli 39 yetişkin kobay rastgele yöntemle kontrol (n=20) ve deney (n=19) gruplarına ayrıldı. Tüm kobaylara ses yalıtımlı kabinde, ortamdaki gürültü düzeyi ortalama 98±2 dB olacak şekilde, 10 gün süreyle günde 16 saat wide-band gürültü uygulandı. Deney grubundaki kobaylara, gürültü uygulamasından 15 gün önce oral yoldan 39 mmol/l MgCI2 verilmeye başlandı ve gürültü sonrası ölçümler tamamlanana kadar sürdürüldü. Gürültü uygulaması öncesi ve sonrasında her iki grupta otomikroskopik muayene, işitsel beyin sapı yanıtları (ABR) ve TEOAE ölçümleri yapıldı. Anormal bulgu saptanan kulaklarda orta kulak patolojisini elemek için timpanometri yapıldı. Bulgular: Kontrol grubunda, TEOAE response ve reprodüktibilite ortalamaları gürültü sonrasında anlamlı düşüş gösterirken (p<0.001), deney grubunda bu değerlerin anlamlı farklılık göstermediği görüldü. İki grup arasında, gürültü sonrası response ve reprodüktibilite değerleri açısından anlamlı farklılık bulundu (p<0.001). Her iki grupta da ABR eşik düzeyleri gürültü öncesine göre anlamlı yükselme göstermesine karşın (p<0.001), deney grubunda işitme eşiklerinin daha fazla korunduğu saptandı (p<0.001). Sonuç: Bulgularımız, gürültüye bağlı oluşan koklear hasarın önlenmesinde oral magnezyum tedavisinin etkili olabileceğini düşündürmektedir.
Objectives: We investigated the beneficial effect of magnesium in the prevention of noise-induced cochlear damage in guinea pigs by transient evoked otoacoustic emissions (TEOAE). Study Design: Thirty-nine guinea pigs with normal auropalpebral reflex were randomly divided into control (n=20) and study (n=19) groups. All the animals were subjected to wide-band noise standardized at a mean of 98±2 dB for 16 hours a day for 10 days in a sound isolated cabin. The study animals received 39 mmol/l MgCI2 throughout the study period starting from 15 days before noise exposure. Otomicroscopic examination, auditory brain stem response (ABR) and TEOAE measurements were performed before and after noise exposure. Tympanometric measurements were performed to eliminate possible middle ear pathologies. Results: Although the mean TEOAE response and reproducibility values showed significant decreases after noise application in the control group (p<0.001), they were not affected significantly in magnesium-treated animals. Post-exposure mean TEOAE response and reproducibility values significantly differed between the two groups (p<0.001). Noise-induced elevations in ABR thresholds were significant in both groups (p<0.001); however, it was noted that hearing levels were better preserved in the study group. Conclusion: Our data suggest that oral magnesium intake may be beneficial in the prevention of cochlear damage in noise-induced hearing loss.
