Bu çalışmanın amacı, vücut segmentlerinin birlikte kullanımı ile gerçekleştiği ifade edilen Proprioseptif Nöromuskuler Fasilitasyon (PNF) tekniklerinden kuvvet yayılımı prensibinin araştırılmasıdır. Araştırmaya, 18 -30 yaşları arasında, kavrama kuvvetini etkileyebilecek herhangi bir ortopedik veya nörolojik problemi olmayan gönüllüler dahil edildi. El dinamometresi kullanılarak (Jamar), dominant taraf kavrama kuvveti, kontrol ve deneysel olarak ifade edilen, iki farklı yöntemle değerlendirildi. Kontrol kavrama kuvveti, unilateral kavrama kuvvetini, deneysel olan ise bilateral kavrama kuvvetini kapsamaktaydı. Aynı örneklem grubunda, önce kontrol, sonra deneysel olmak üzere ardışık 3 tekrarlı ölçüm yapılarak, ortalamaları alındı ve bağımlı gruplarda t testi ile karşılaştırıldı. Araştırmaya 54 gönüllü katıldı. Katılımcıların 16 (% 29.6) ‘sı erkek, 38 (% 70.4)’ i kadındı ve tamamı sağ dominanttı. Kontrol kavrama kuvvet ortalaması; 27,08±8,67 kg, deneysel kavrama kuvvet ortalaması; 29,08±8,89 kg idi. Deneysel kavrama kuvveti belirgin şekilde daha fazlaydı (p< 0.001). Bu çalışmanın sonucu olarak, bilateral aktivite ile elde edilen kavrama kuvvetinin unilateral aktiviteye oranla daha fazla olduğunu söyleyebiliriz. Dolayısıyla kuvvet yayılımı prensibini (İrridation effect) destekler niteliktedir. Ayrıca bu bilgi, zayıf kasların güçlendirilmesine ve motor aktivitede becerinin arttırılmasına yönelik verilen eğitim programlarında, bilateral yaklaşımı ön plana çıkartmaktadır.
Purpose: Proprioceptive neuromuscular facilitation (PNF) is a rehabilitative approach that use in a variety of conditions. This study aimed to demonstrate the force irradiation principle of the proprioceptive neuromuscular facilitation (PNF) technique, which was expected to occur through the use of body segments together. Methods: Healthy young individuals who met the inclusion criteria were included in the study. Using a hand dynamometer (Jamar), dominant-side handgrip strength was evaluated via two different methods, expressed as control and experimental. The control group measurement was done as a standard unilateral handgrip strength test and the experimental one included bilateral handgrip strength. Three consecutive repetitive measurements were taken for both control and experimental methods, and the average values were compared with the dependent t-test. Results: Fifty-four individuals participated in the study. Sixteen (29.6%) of the participants were male and 38 (70.4%) were female, and the dominant side was the right side for all participants. The means of grip strength was 27.08 ± 8.67 kg for control measurement and 29.08 ± 8.89 kg for experimental measurement. The experimental handgrip strength was significantly higher than the control strength (p < 0.001). Conclusion: As a result of our study, we can say that the grip strength obtained by bilateral activity is more than that of unilateral activity; therefore, it supports the PNF irradiation effect principle. In addition, this information highlights the bilateral treatment approach in training programs for strengthening weak muscles and increasing skills in motor activity.