Ciddi Koroner Arter Hastalığının Tanısında Katman Spesifik Strain Ekokardiyografinin Rolü
Namık Kemal Tıp Dergisi, cilt.12, sa.4, ss.332-341, 2024 (TRDizin)
- Yayın Türü: Makale / Tam Makale
- Cilt numarası: 12 Sayı: 4
- Basım Tarihi: 2024
- Doi Numarası: 10.4274/nkmj.galenos.2024.43925
- Dergi Adı: Namık Kemal Tıp Dergisi
- Derginin Tarandığı İndeksler: TR DİZİN (ULAKBİM)
- Sayfa Sayıları: ss.332-341
- Trakya Üniversitesi Adresli: Evet
Özet
Amaç: Stabil kronik koroner arter hastalığı (S-KAH) şüphesi olan hastalarda tanı ve risk değerlendirmesi için çeşitli görüntüleme teknikleri kullanılmaktadır. İki boyutlu strain ekokardiyografi (2D-STM) ile global longitudinal strain (GLS) ölçümü, transtorasik ekokardiyografiye kıyasla daha doğru ve güvenilir bir tekniktir. Sol ventrikül fonksiyonunun kantitatif bir ölçümünü sağlar. Bu prospektif çalışmanın amacı, S-KAH şüphesi olan hastalarda istirahat katmanına özgü gerinim değerleri ile ciddi koroner lezyonlar arasındaki ilişkiyi belirlemektir. Gereç ve Yöntem: S-KAH şüphesi olan toplam 242 hasta bu çalışmaya dahil edildi. Bu hastalar elektif koroner anjiyografi için planlanmıştı. Hastalar iki ana gruba ayrıldı: ciddi koroner arter hastalığı (KAH) olan (n=117) ve olmayanlar (n=125). Katman spesifik GLS değerleri 2D-STM kullanılarak orta miyokardiyal, endokardiyal ve epikardiyal katmanlar olarak gruplar arasında karşılaştırıldı. Bulgular: Bu çalışma, tüm katmanların GLS değerlerinin KAH olanlarda kontrollere kıyasla anlamlı derecede düşük olduğunu göstermiştir (p<0,001). GLS değerlerinin tanısal performansını değerlendirmek için ROC eğrileri oluşturulmuş ve eğri altındaki alan üç kesitte %81-82 olarak bulunmuştur. Kesim noktaları GLS orta miyokard için -19,5, GLS endokard için -22,6 ve GLS epikard için -16,5 olarak hesaplanmıştır. Sonuç: Sonuç olarak, 2D-STM ile GLS değerlendirmesi, GLS değerlerinin KAH olanlarda tüm katmanlarda daha düşük olduğunu gösterdi ve GLS değerlendirmesinin KAH tespit etmek için yararlı olabileceğini düşündürdü. Bununla birlikte, katmana özgü gerinim analizi, GLS analizine göre artan bir değer göstermemiştir. Bu bulgular daha homojen dağılıma sahip alt gruplarda daha fazla araştırılmalı ve geliştirilmelidir. Daha büyük çalışmalara ihtiyaç vardır.
Aim: Several imaging techniques are in use for diagnosis and risk assessment in patients with suspected stable coronary artery disease (S-CAD). Measurement of global longitudinal strain (GLS) by two-dimensional speckle tracking (2D-STM) is a more accurate and reliable technique compared to transthoracic echocardiography. It provides a quantitative measure of left ventricular function. The aim of this prospective study was to determine the relationship between resting layer-specific longitudinal strain values and severe coronary lesions in patients with suspected S-CAD. Materials and Methods: A total of 242 patients with suspected S-CAD were included in this study. They were scheduled for elective coronary angiograph. Patients were divided into two main groups: with (n=117) and without severe coronary artery disease (CAD) (n=125). Layer-specific GLS values were compared between groups as mid-myocardial, endocardial and epicardial layers, using 2D-STM. Results: This study showed that GLS values of all layers were significantly lower in patients with severe CAD compared to controls (p<0.001). ROC curves were constructed to evaluate the diagnostic performance of GLS values and the area under the curve was 81-82% in three slices. The cut-off values were calculated to be -19.5 for the GLS mid-myocardium, -22.6 for the GLS endocardium, and -16.5 for the GLS epicardium. Conclusion: As a result, GLS assessment by 2D-STM showed that GLS values were lower in all layers with severe CAD, suggesting that GLS assessment may be useful for detecting severe CAD. However, layer-specific strain analysis showed no incremental value over GLS analysis. These findings should be further investigated and improved in subgroups with a more homogeneous distribution. Further larger studies are needed.