XV.yy’ın ortalarından itibaren bir liman kenti olarak gelişen Rodoscuk, özellikle ticariaktivitenin giderek yoğunlaşması sebebiyle meskûn nüfusun yanı sıra günü birlik ya dabelli zaman dilimleri arasında şehre gelen ticaret erbabına da ev sahipliği yaparak kalabalıkbir kitleyi barındırmaktaydı. Bu dinamik şehrin temel ihtiyaçlarının başında su teminimeselesi gelmiş olup gerek yerel halk gerekse -ki en etkin şekilde- Osmanlı devlet adamlarıve ulemanın gayretleriyle çeşitli vakıflar bu meselenin çözümüne titizlikle eğilmişlerdir. Buihtiyaç doğrultusunda başta suyolu olmak üzere su kullanımını mümkün kılan çeşme, kuyu,şadırvan, hamam gibi yapıları şehre kazandırmışlardır. Zamanla artan ihtiyaçlara paralelolarak su şebekeleri ve su yapıları da nicelik olarak artmış ve yeni formlar kazanarak suihtiyacını karşılamaya devam etmişlerdir.
Rodoscuk, growing as a port city from mid-XV Century, was sheltering a big mass for hosting a resident population and traders that come to the city for certain periods of time. The issue of water supply was one of the most important needs of this dynamic city and various foundations were caring finically about the solution of this problem with the efforts of both local people and Ottoman statesmen and ulema. They brought the city firstly aqueducts and fountains, wells, shadirvans, hammams that made the water usage possible. In time correspondingly with increasing needs, waterworks and structures increased quantitatively and countinued to satisfy the need for water by gaining new forms.
