Bu makalede ikincil (yazlık) konutların, Covid-19 sonrası sürekli yaşanan konutlara dönüşmesi sonucu geçirdikleri mekânsal değişimlerin, konutların mekân organizasyonu üzerindeki etkilerini tespit etmek ve ikincil konut literatürüne katkıda bulunmak amaçlanmıştır. Çalışmada kullanıcıların, konutlarında kendi ihtiyaçlarına yönelik mekânsal değişimler yapabilmesinin, esnek mekân çözümlerine olanak sağlayan planlama ile gerçekleşeceği vurgulanmıştır. Bu amaç doğrultusunda makale kapsamında, dönüşüm geçiren yazlık konut örnekleri seçilmiş, konut sahipleri ile ankete dayalı ampirik soruşturma gerçekleştirilerek öncelikle kullanıcı görüşlerine ve ifadelerine yer verilmiştir. SPSS istatiksel programında kullanılan “Chi Square” testiyle anket analizi, “Space Syntax” (mekânsal dizim) yöntemi ile de konutların mekân analizleri yapılmıştır. Makalenin sonuç bölümünde tüm bulgular, sosyal ve ekonomik bileşenler bağlamında değerlendirilmiştir. Çalışmanın sonuçları şunları vurgulamaktadır: Covid-19 pandemisinden sonra, özellikle de aktif iş hayatı sona ermiş ve emekli olmuş yazlık konut sahipleri, kent merkezlerindeki konutlarını terk ederek, daha güvenli buldukları ve merkezden uzak yerleşimlerde yer alan konutlarına yerleşmişlerdir. Çoğu iş sektörünün, uzaktan çalışabilme imkanının olması, eğitimde online sürece geçiş, kalıcı konuta dönüşen yazlık konut sayısını artırmıştır. Yazlık konutların kullanım süresinin ve amacının değişmesi, kullanıcı ihtiyacının da değişmesine neden olmuştur. Konutları ihtiyaçlarına yetersiz gelen kullanıcılar, kendi buldukları çözümler ile konutun yeni kimliğine adaptasyonunu sağlamışlardır. Dönüşüm sonrasında konutun mekân organizasyonu değişmiştir. Yazlık konutların tüm yıl içinde yaşanan konutlara dönüşmesinin kullanıcının yaşı, mesleği, ekonomik durumu ile ilişkisi bulunmuştur. Konutun, değişen yaşam koşullarına adaptasyonunun sağlanması, esnek mekân çözümlerinin hâkim olduğu tasarımların yapılması hem kullanıcı memnuniyeti açısından hem de içinde bulunduğumuz Covid-19 pandemisinde mekân üretimi açısından önemli ve gereklidir
The Covid-19 pandemic, which has influenced the whole world, has caused business areas to switch to the remote working model and the education to turn into distance education. Summer home owners and retirees with the opportunity to work from home have left their crowded city centers and residences and settled permanently in their summer residences in coastal areas. The summer houses, which have been transformed into permanent residences, have been insufficient for the spatial needs of the user and have not been able to meet their expectations from the residence. House owners have made spatial changes in line with their preferences in order to find a solution to this problem. The present article aims to seek an answer to the question of how the spatial changes they have undergone after the transformation of the summer cottages into permanent residences have changed the spatial organization of the residence. In this way, it is aimed to contribute to the secondary (summer) housing literature by evaluating the changing spatial organization of summer houses in the context of social and economic components. Other questions of the study that remain unanswered are: Is the conversion related to the demographic information of the user? In addition, what should be the design principles that the architect should observe in future summer house designs? In order to find answers to all these questions; First of all, during the field study, a survey was conducted with the users and their personal opinions were reported in face-to-face interviews. The survey results were evaluated with the SPSS statistical analysis program. Spatial analyzes of the changed spaces were carried out with the Space Syntax method.
