Giriş: Sitomegalovirüs enfeksiyonu hayatın ilk üç haftasında tanı aldığındagenellikle konjenital ya da vertikal enfeksiyon düşündürürken,hayatın ilk üç haftasından sonra tanı alan sitomegalovirüs enfeksiyonlarıgenellikle perinatal horizontal enfeksiyonlar olarak değerlendirilir. Hemkonjenital hem de perinatal sitomegalovirüs enfeksiyonlarının tanısı vetedavisi zor olduğundan, bu çalışmada yenidoğan yoğun bakım ünitesindeizlediğimiz olgu serisini sunarak konjenital/perinatal sitomegalovirüsenfeksiyonlarının tanısı ve tedavisindeki önemli noktaları vurgulamakistedik.Gereç ve Yöntemler: Üçüncü düzey yenidoğan yoğun bakım ünitesineAğustos 2015-Mayıs 2018 tarihleri arasında konjenital/perinatal sitomegalovirüsenfeksiyonu nedeniyle yatan yenidoğanların tıbbi kayıtları retrospektifolarak değerlendirildi. Sadece sitomegalovirüs enfeksiyonunayönelik spesifik tedavi alan bebekler çalışmaya dahil edildi.Bulgular: Çalışma sürecinde yenidoğan yoğun bakım ünitesine yatan1039 bebekten 8 (%0.8)’i konjenital/perinatal sitomegalovirüs enfeksiyonutanısıyla tedavi edildi. Tüm olgular preterm idi. Hayatın ilk 21günü içinde CMV-DNA pozitif olduğu saptanan dört bebek konjenitalsitomegalovirüs enfeksiyonu olarak tanı alırken diğer olgularda konjenitalve perinatal enfeksiyon ayrımı yapılamadı. Konjenital/perinatalenfeksiyonu olanlarda en sık görülen bulgular, anemi (%75), trombositopeni(%62.5) ve işitme kaybı (%62.5) idi. Hiçbir bebekte koryoretinitsaptanmadı. Mikrosefalik 2 (%25) bebekte intrakraniyal kalsifikasyonlar bulunmaktaydı. İleri derecede preterm olan 3 (%37.5) bebekte sepsisbenzeri bulgular saptandı. Enfekte olan tüm olgularda CMV-IgM pozitiftiancak, serum CMV-DNA’nın yedi bebekte pozitif olduğu görüldü. Orta veciddi düzeylerde semptomları olan bebekler gansiklovir ve/veya valgansiklovirletedavi edildi. Tedavi sürecinin sonunda virüs yükünün dramatikolarak düştüğü görüldü.Sonuç: Hem konjenital hem de perinatal sitomegalovirüs enfeksiyonuözellikle preterm bebekler için büyük bir risk taşır. Preterm doğan bebeklerinsitomegalovirüs taraması, erken tanı ve etkin antiviral tedavidenfayda görecekleri kesindir.
Objective: Cytomegalovirus infection when diagnosed in the first three weeks of life is generally accepted to be indicative of a “congenital” or “vertical” infection, whereas when cytomegalovirus infection is diagnosed after the first three weeks of life, it is generally considered as “perinatal” or “horizontal” infection. Since diagnosis of either a congenital or perinatal cytomegalovirus infection is challenging, as well as their treatment, this study aimed to address the issues about the diagnosis and treatment of congenital/perinatal cytomegalovirus infection by presenting a series of infants followed-up in our neonatal intensive care unit. Material and Methods: Medical records of newborn infants with congenital/ perinatal cytomegalovirus infection who were admitted to our level III neonatal intensive care unit between August 2015 and May 2018 were evaluated retrospectively. Only infants who received cytomegalovirus- specific therapy were included. Results: Out of 1039 infants admitted to the neonatal intensive care unit during the study period, 8 (0.8%) were diagnosed and treated for congenital/ perinatal cytomegalovirus infections. All of them were preterm infants. Four infants found to be CMV positive during the first 21 days of life were diagnosed as congenital cytomegalovirus infection, while a perinatal and congenital infection differentiation could not be made in the rest of the patients. Anemia (75%), thrombocytopenia (62.5%) and hearing loss (62.5%) were the most common findings in patients with congenital/perinatal infection. None of the infants had chorioretinitis. Two infants (25%) with microcephaly had intracranial calcifications. Sepsis- like findings were present in three very preterm infants (37.5%). Cytomegalovirus- IgM was positive in all 8 infants with infection; however, serum CMV-DNA was positive in seven of them. All infants with moderate to severe symptoms were treated with ganciclovir and/or valganciclovir. Viral load decreased dramatically at the end of the treatment period. Conclusion: Cytomegalovirus infection, either congenital or perinatal, is a greater risk especially for preterm infants who may warrant and benefit from newborn cytomegalovirus screening, early detection, and effective antiviral treatment.
