Araştırma, kadınların işyerinde maruz kaldığı cinsel tacizin boyutlarını ve taciz ile başa çıkma stratejilerini belirleme ve tanımlama amacını taşımaktadır. Araştırmada, nitel araştırma yöntemlerinden derinlemesine mülakat, veri toplama aracı olarak da yarı yapılandırılmış mülakat formu kullanılmıştır. Araştırma, cinsel tacize maruz kalan 498 kadın ile gerçekleştirilmiştir. Veriler, NVIVO 10 nitel analiz programı ile analiz edilmiştir. Cinsel tacizin içeriği göz önüne alındığında, bir önem hiyerarşisinde çeşitli taciz formları olmasına rağmen, bunlar takip, fiziksel, sözlü ve görsel taciz yoluyla taciz olarak adlandırılabilir. Araştırma bulguları tacize uğrayan kadınlarin, işyerinde tacizi tanıma ve tanımlama güçlüğü çektiğine işaret etmektedir. Özellikle ‘taciz’ ve ‘tacizci’ kelimelerini kullanmaktan çekindikleri farklı tanımlamalarla gizleme ve önemsizleştirme sürecine girildiği görülmektedir. Suçluluk, güçsüzlük, aşağılanma, korku, öfke, çaresizlik, ne yapacağını bilememe, yadsıma taciz sonrası ortaya çıkan duygulardır. Suçluluk, güçsüzlük, aşağılanma, korku, öfke, çaresizlik, ne yapacağını bilememe, yadsıma taciz sonrası ortaya çıkan duygulardır. Taciz sonrasında, tacizle karşılaşan kadınlar işi kaybetme ve olumsuz tepkilerle karşılaşma korkusu nedeniyle sessiz kalmaktadır. Tacize maruz kalan kadınlar ‘kendini kısıtlayıcı ve kaçınmacı’ yaklaşım ile tacizden korunmaya çalışmaktadır.
The research aims to identify and define the dimensions of sexualharassment that women are exposed to in the workplace and strategiesto cope with harassment. In the research, "in-depth interview" was usedas qualitative research methods and semi-structured interview form wasused as data collection tool. The study was conducted with 498 womenexposed to sexual abuse. The data were analyzed by NVIVO 10qualitative analysis program. Considering the contents of sexualharassment, although there are a range of harassment forms, in ahierarchy of severity, these can be named as harassment throughstalking, physical, verbal, and visual harassment. Women havedifficulties in recognizing and identifying harassment in the workplace.In particular, it appears that they have entered into the process ofconcealing and neglecting with different definitions, which they haveused to abuse the words ‘harassment’ and ‘harasser’. Guilt, weakness,humiliation, fear, anger, helplessness, not knowing what to do, denialare the emotions that arise after harassment. After harassment, womenwho are harassed remain silent due to fear of losing their jobs andreceving negative reactions. Women who are exposed to harassment aretrying to protect themselves from harassment by "self restraint andavoidance" approach.
