Iron deficiency and hematinic deficiencies in atrial fibrillation: A new insight into comorbidities

Keskin M., URAL D., Altay S., ARGAN O., BÖRKLÜ E. B., Kozan O.

Türk Kardiyoloji Derneği Arşivi, vol.46, no.2, pp.103-110, 2018 (Scopus, TRDizin)

Abstract

Objective: Iron deficiency (ID) is the most common nutritionaldeficiency, and iron metabolism becomes further deterioratedin the presence of certain conditions, such as heart failure(HF). Atrial fibrillation (AF) has many similarities to HF, including a chronic inflammatory pathophysiology; however, theprevalence of ID and other hematinic deficiencies in AF patients have not been determined.Methods: In this study, the prevalence of iron (serum ferritin<100 µg/L or ferritin 100–299 µg/L with transferrin saturation<20%), vitamin B12 (<200 pg/mL), and folate deficiency (<4.0ng/mL) was evaluated in 101 patients with non-valvular AFwith preserved left ventricular ejection fraction and no signs ofHF, and the results were compared with 35 age- and gendermatched controls.Results: Anemia was detected in 26% of the patients. A totalof 48 (47.6%) patients had ID, 10 (9.9%) had a vitamin B12deficiency, and 13 (12.9%) had a folate deficiency. The prevalence of ID was similar in the controls and the paroxysmal AFpatients, but increased gradually in persistent and permanentAF. Univariate logistic regression analysis demonstrated thatpermanent vs. paroxysmal AF [Odds ratio (OR): 2.17; 95%confidence interval (CI): 0.82–5.69; p=0.011], high sensitive Creactive protein (OR: 1.47; 95% CI: 0.93–2.36; p=0.019), N-terminal pro b-type natriuretic peptide (OR: 1.24; 95% CI: 0.96–1.71; p=0.034), and white blood cell count (OR: 1.21; 95% CI:0.95–1.58; p=0.041) were associated with ID. In multivariableanalysis, permanent AF remained as an independent clinicalassociate of ID (OR: 4.30; 95% CI: 0.83–12.07; p=0.039).Conclusion: ID is common in permanent AF, as in HF. Inflammation and neurohormonal activation seem to contribute to itsdevelopment.
Amaç: Demir eksikliği (DE) en sık görülen nutrisyonel eksikliktir ve kalp yetersizliği (KY) gibi bazı durumların varlığında demir metabolizmasında daha ciddi bozukluklar meydana gelebilir. KY ve atriyal fibrilasyonun (AF) kronik enflamatuvar patofizyoloji ve diğer birçok sayıdaki ortak özelliklerine rağmen AF hastalarında DE ve diğer hematinik eksikliklerin prevelansı ortaya konulmamıştır. Yöntemler: Bu çalışmada, demir (serum ferritin <100 μg/L veya ferritin 100–299 μg/L olmakla beraber transferrin satürasyonu <20%), vitamin B12 (<200 pg/mL) ve folat eksikliği (<4.0 ng/mL) valvüler olmayan AF tanısı olup korunmuş sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonuna sahip KY semptomu olmayan 101 hastada değerlendirildi ve sonuçlar yaş ve cinsiyet bakımından benzer 35 kontrol hastasıyla karşılaştırıldı. Bulgular: Hastaların %26’sında anemi saptandı. Toplam 48 (%47.6) hastada DE, 10 (%9.9) hastada vitamin B12 eksikliği ve 13 (%12.9) hastada folat eksikliği saptandı. Kontrol ve paroksismal AF grupları arasındaki DE prevelansı benzer olmakla beraber persistan ve permanent AF hastalarında DE prevelansı tedrici artış göstermekteydi. Tek değişkenli lojistik regresyon analizinde paroksismale kıyasla permanent AF [Odds oranı (OO): 2.17; 95% güven aralığı (GA): 0.82–5.69; p=0.011], yüksek duyarlı C-reaktif protein (OO: 1.47; 95% GA: 0.93–2.36; p=0.019), N-terminal pro b-tip natriüretik peptid (OO: 1.24; 95% GA: 0.96– 1.71; =0.034) ve beyaz kan hücresi sayısı (OO: 1.21; 95% GA: 0.95–1.58; p=0.041) DE ile ilişkili saptandı. Çoklu değişkenli analizde ise permanent AF, DE ile bağımsız olarak ilişkili tek klinik değişken olarak saptandı (OO: 4.30; 95% GA: 0.83–12.07; p=0.039). Sonuç: DE permanent AF’de aynen KY’de olduğu gibi sık olarak görülür. Enflamasyon ve nörohormonal aktivasyonun bu duruma katkısı göze çarpmaktadır.