Pauwels Tip 3 Femur Boyun Kırıklarında Rijit Fiksasyon Yöntemlerinin Biyomekanik Açıdan Karşılaştırılması

18-65 yaş arası meydana gelen femur boyun kırıklarında açık veya kapalı redüksiyon ve rijit fiksasyon kabul edilen tedavi yöntemidir. Genç yaş femur boyun kırıklarında kallus dokusunun oluşmadığı primer kırık iyileşmesi amaçlanmaktadır. Bu da yapılacak fiksasyonun kalitesi ile ilişkilidir. Özellikle kırık hattının yer ile yaptığı açı arttıkça fiksasyonun kalitesi daha önemli hale gelir. Kırık hattı yere dikleştikçe kırığın yük altında deplase olma riski artmaktadır. Rijit fiksasyon için kullanılacak yöntem konusunda henüz ortak bir tedavi belirlenmemiştir.

Uzun yıllardır tedavide 3 adet Kanüllü vida ile yapılan tespit kullanılmaktadır. Son yıllarda Kanüllü vidaların tek başlarına tespitte yetersiz oldukları düşünülerek Medial plaklama ile birlikte kullanılması tartışılmaktadır. Ayrıca medial plaklama aşamasında femur boynuna yerleştirilen plağın konumu da güncel literatürde tartışılmaktadır.

Bu çalışmada Pauwels tip 3 olarak sınıflandırılan kırık hattı ile yer arasındaki açının 50 derece ve üzerinde olduğu femur boyun kırıklarında Kanüllü vida ve Medial plaklama yöntemlerinin farklı konfigürasyon ve farklı kombinasyonlarda biyomekanik olarak dayanıklılıklarını karşılaştırmayı amaçladık.